Surja Ja Sin — Ajet 13

Kuptimet e fjalëve:

• Dribi lehum methelen: Paraqitju atyre (idhujtarëve) një shembull.
• Ashabul-karjeh: Banorët e fshatit (qytetit).
• El-murselun: Të dërguarit (pejgamberët).

Tefsiri i ajetit:

O Pejgamber, paraqitju idhujtarëve të popullit tënd, të cilët e mohojnë thirrjen tënde, një shembull që të mendojnë dhe të marrin mësim prej tij. Ky shembull është historia e banorëve të një fshati (qyteti), të cilit i erdhën të dërguarit e Allahut. Këta të dërguar ishin dy prej pejgamberëve të Isait, alejhi selam, të cilët Allahu i dërgoi për t'i thirrur banorët e atij fshati në besimin në Allahun Një dhe të lënë adhurimin e çdo gjëje tjetër pos Tij. Por banorët e atij fshati i mohuan ata, prandaj Allahu i forcoi ata me një të dërguar të tretë, dhe të tre i thanë banorëve: "Ne jemi dërguar te ju". Ky ajet vjen si një paralajmërim dhe ngushëllim për Pejgamberin, alejhi selam, që të dijë se mohimi i popullit të tij nuk është diçka e re, sepse edhe popujt e mëparshëm i mohuan të dërguarit e tyre, por fitorja përfundimtare ishte e të dërguarve.

Përfitimet nga ajeti:

1. Historia e popujve të mëparshëm është mësim dhe këshillë për njerëzit, prandaj Allahu i përmend ato në Kur'an për t'i bërë njerëzit të mendojnë.
2. Durimi i pejgamberëve përballë mohimit të popullit të tyre na mëson se rruga e thirrjes në Islam kërkon durim dhe qëndrueshmëri.
3. Allahu nuk i lë të dërguarit e Tij pa ndihmë; Ai i forcon ata dhe u jep mbështetje, ashtu siç e forcoi të dërguarin e tretë për të mbështetur dy të parët.
4. Ky ajet na tregon se thirrja në besim është detyrë e pejgamberëve dhe pasuesve të tyre, dhe se rezultati i vërtetë është te Allahu, jo te njerëzit.