Surja Ja Sin — Ajet 44

Kuptimet e fjalëve:

• إِلَّا رَحْمَةً مِّنَّا: përveçse nga mëshira Jonë (d.m.th., nuk i shkatërrojmë ata, por i shpëtojmë).
• وَمَتَاعًا: dhe kënaqësi/përfitim.
• إِلَىٰ حِينٍ: deri në një afat të caktuar (deri në fundin e jetës së tyre).

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar tregon se Ai nuk i shkatërron njerëzit menjëherë për shkak të mëkateve të tyre, por i lë ata të jetojnë dhe të kënaqen me jetën e kësaj bote deri në një afat të caktuar. Ky vonesë në dënim nuk është për shkak se Allahu i ka harruar ata, por është një mëshirë nga ana e Tij ndaj krijesave të Tij. Ai u jep atyre mundësinë që të pendohen, të kthehen tek e vërteta dhe të besojnë, para se t'u vijë fundi. Pra, ata nuk shkatërrohen menjëherë, por u jepet afat dhe mundësi për t'u ndërgjegjësuar, ndërsa ata që vazhdojnë në mosbesim, do të përballen me pasojat në momentin e caktuar nga Allahu.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Kjo na mëson se Allahu është i Mëshirshëm dhe i Butë me robërit e Tij, sepse nuk i dënon ata menjëherë, por u jep afat për t'u penduar.
2. Ajeti na nxit që ta shfrytëzojmë kohën që kemi në këtë jetë për t'u kthyer tek Allahu dhe për të bërë vepra të mira, sepse jeta është e kufizuar dhe afati është i panjohur për ne.
3. Na mëson se durimi i Allahut ndaj mëkatarëve nuk do të thotë se Ai i ka lënë ata, por është një mundësi për t'u korrigjuar, dhe kjo tregon drejtësinë dhe mëshirën e Tij.
4. Na bën të kuptojmë se çdo gjë në këtë botë është e përkohshme dhe se jeta e vërtetë është ajo e botës tjetër, prandaj duhet të përgatitemi për të.