Surah Yasin — Aya 44

Ma’anonin Kalmomi:

• Rahma: jinƙai da tausayi.
• Matā’an: jin daɗi da amfani da abin duniya.
• Ḥīn: wani lokaci da aka kayyade (ajali).

Fassarar Aya:

Bayan da Allah Ya ambata cewa mutanen da suka ƙaryata manzanni, idan Ya so, zai nutsar da su a cikin teku, kuma babu wanda zai iya taimakon su, sai dai kawai saboda jinƙan da Ya yi musu, Ya cece su daga halaka, kuma Ya ba su damar rayuwa da jin daɗi har zuwa wani lokaci da aka ƙayyade wato ajalin su da ya ƙare. Wannan ba don sun cancanta ba, amma don Allah Ya yi musu jinkiri, watakila su farka su tuba su gane gaskiya kafin ajali ya riske su. Idan suka ci gaba da yin rashin biyayya, to babu abin da zai cece su daga azabar Allah.

Fa’idodin da ake samu daga wannan aya:

1. Jinƙan Allah ga bayinsa ya fi fushi da azabarsa, domin yana jinkirta musu azaba kuma yana ba su dama su tuba.
2. Duk wani abin alheri da mutum ya samu, to daga jinƙan Allah ne, ba don cancantarsa ba.
3. Duniya ba ta dawwama, ita hanya ce ta gwaji, kuma ajali da aka kayyade ba zai iya wucewa ba.
4. Ya kamata mutum ya yi amfani da damar rayuwa da Allah Ya ba shi wajen yin biyayya, kafin lokaci ya ƙare da ya yi nadama ba tare da amfani ba.
5. Wannan yana ƙarfafa bege ga masu zunubi, cewa Allah yana buɗe ƙofar tuba har zuwa ƙarshen rayuwa, don haka kada su yanke tsammani daga jinƙan Allah.