Ас-Саффат сүрөсү — Аят 113

1. Сөздөрдүн мааниси:

• بَارَكْنَا — берекемизди түшүрдүк, жакшылыкты көбөйттүк.
• ذُرِّيَّة — урпак, тукум, балдар-неберелер.
• مُحْسِن — жакшылык кылуучу, моюн сунуучу, ибадат кылуучу.
• ظَالِمٌ لِّنَفْسِهِ — өзүнө зыян кылуучу, өз жанына закым келтирүүчү.
• مُبِين — ачык-айкын, жашыруун эмес.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Аллах Таала Ибрахим пайгамбарга (алайхи-с-салам) жана анын уулу Исхакка (алайхи-с-салам) Өзүнүн берекесин түшүрдү. Бул береке аларга көптөгөн жакшылыктарды, ошондой эле урпактарынын көбөйүшүн камтыды. Алардын тукумунан Раббисине моюн сунуп, жакшылык иштерди кылган, өзүнө пайдалуу болгон адамдар чыкты. Ошондой эле алардын арасынан каапырлык кылып, күнөөлөрдү иштеп, өзүнө ачык-айкын зыян келтирген адамдар да чыкты. Бул аят Аллахтын пайгамбарларга берген берекеси алардын урпактары аркылуу уланганын жана ар бир адам өз жолун өзү тандаарын көрсөтөт.

1. Алынуучу пайдалар:

• Аллах Таала пайгамбарларга жана алардын үй-бүлөлөрүнө береке берет, бул — чоң жакшылык.
• Пайгамбарлардын урпактарынан көптөгөн жакшы адамдар чыккан, бул алардын тарбиясынын жана Аллахтын берекесинин натыйжасы.
• Ар бир адам өз жолун өзү тандайт: кимдир бирөө жакшылык кылат, кимдир бирөө өзүнө зыян келтирет. Бул — адамдын эркин тандоосунун далили.
• Ата-эне жакшы болсо да, балдарынын баары эле жакшы боло бербейт. Бул — Аллахтын сыноосу жана адамдардын өз жоопкерчилиги.
• Бул аят бизди жакшылыкка умтулууга, өзүбүзгө жана үй-бүлөбүзгө пайдалуу болууга чакырат.
• Аллахтын берекесине жетүү үчүн Ага моюн сунуу жана жакшылык иштерди кылуу зарыл.