ซูเราะฮฺ อัส-ศ็อฟฟาต — อายะฮฺ 113

คำอธิบายคำศัพท์สำคัญ:

• وَبَارَكْنَا عَلَيْهِ: เราได้ประทานความจำเริญแก่เขา (อิบรอฮีม) ในลูกหลานของเขา
• مُحْسِنٌ: ผู้ทำความดี คือผู้ศรัทธาและปฏิบัติตามคำสั่งของอัลลอฮ์
• ظَالِمٌ لِّنَفْسِهِ: ผู้ที่อธรรมต่อตัวเอง คือผู้ที่ทำบาปและปฏิเสธศรัทธา
• مُبِينٌ: ชัดเจน ปรากฏอย่างเด่นชัด

การตีความหมายของอายะฮ์:

อัลลอฮ์ทรงตรัสว่า พระองค์ได้ประทานความจำเริญแก่ท่านนบีอิบรอฮีม และแก่ท่านนบีอิสฮาก บุตรของท่าน โดยทรงทำให้ลูกหลานของทั้งสองมีจำนวนมากมาย และทรงเลือกจากเชื้อสายของพวกเขาให้เป็นบรรดานบีและศาสนทูตจำนวนมาก ซึ่งเป็นความจำเริญอันยิ่งใหญ่ที่ไม่มีผู้ใดเสมอเหมือน

จากนั้นอัลลอฮ์ทรงแจ้งให้ทราบว่า ในหมู่ลูกหลานของทั้งสองนั้น มีทั้งผู้ที่ทำความดี คือผู้ที่ศรัทธาต่ออัลลอฮ์และปฏิบัติตามคำสั่งของพระองค์ด้วยความจริงใจ และมีทั้งผู้ที่อธรรมต่อตัวเองอย่างชัดเจน คือผู้ที่ปฏิเสธศรัทธาและกระทำความผิดบาปต่างๆ ซึ่งการที่อัลลอฮ์ทรงแจ้งเช่นนี้ก็เพื่อให้ทราบว่า การเป็นลูกหลานของนบีนั้นมิได้เป็นหลักประกันความรอดพ้น หากแต่ความดีงามอยู่ที่การศรัทธาและการปฏิบัติตนของแต่ละบุคคล

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. ความจำเริญจากอัลลอฮ์นั้นยิ่งใหญ่เพียงใด เมื่อพระองค์ทรงประทานให้แก่ผู้ใด ก็จะครอบคลุมถึงวงศ์วานว่านเครือของเขาด้วย การมีบุตรธิดาที่ดีและเป็นคนชอบธรรมนั้นคือความจำเริญอันประเสริฐที่สุดประการหนึ่ง
2. การเป็นลูกหลานของคนดีหรือนบีนั้น ไม่ได้เป็นเครื่องรับประกันความดีของบุคคลนั้น เพราะการศรัทธาและการงานที่ดีเป็นเรื่องของแต่ละบุคคลที่ต้องรับผิดชอบต่อตนเอง
3. อัลลอฮ์ทรงยุติธรรมอย่างยิ่ง พระองค์ไม่ทรงบังคับให้ใครศรัทธา แต่มนุษย์มีอิสระในการเลือกทางของตน และจะได้รับผลตามที่ตนได้เลือกไว้
4. เราควรตระหนักว่า การที่เราเกิดมาในครอบครัวมุสลิมหรือมีบรรพบุรุษที่ดีนั้นเป็นความโปรดปรานจากอัลลอฮ์ แต่เราต้องพยายามรักษาความดีนั้นด้วยการศรัทธาและการปฏิบัติตนให้ดีต่อไป
5. อิสลามสอนให้เรารักและเมตตาต่อทุกคน แม้แต่ผู้ที่อธรรมต่อตัวเอง เราก็ไม่ควรดูหมิ่นหรือเหยียดหยาม แต่ควรชี้แนะและเชิญชวนพวกเขาสู่ทางที่ถูกต้องด้วยวิธีที่งดงาม