Saffat surəsi — Ayə 113

Sözlərin izahı:

• وَبَارَكْنَا (və baraknā): Biz bərəkət verdik, xeyir-berəkətimizi yağdırdıq.
• ذُرِّيَّة (zürriyyə): nəsil, övlad, soy.
• مُحْسِن (muhsin): yaxşılıq edən, Allaha itaət edən, özünə yaxşılıq edən.
• ظَالِمٌ لِّنَفْسِهِ (zālimun li-nafsihi): özünə zülm edən, özünü ziyana salan.
• مُبِين (mübīn): açıq-aşkar, bəlli olan.

Ayənin təfsiri:

Bu ayədə Allah-Təala İbrahim peyğəmbərə (əleyhissəlam) və onun oğlu İshaqa (əleyhissəlam) bəxş etdiyi böyük neməti xatırladır. Allah onların hər ikisinə bərəkət verdi — bu bərəkət həm onların öz həyatlarında, həm də nəsillərində bol xeyir və fayda demək idi. Bu bərəkətin ən böyük təzahürlərindən biri də odur ki, İshaqın nəslindən çoxlu peyğəmbərlər gəldi və İsrail oğullarının bütün peyğəmbərləri məhz onun soyundan törədi.

Sonra Allah buyurur ki, bu iki peyğəmbərin nəslindən iki cür insan çıxdı: bir qismi yaxşı əməl sahibi, Allaha itaət edən, iman gətirən və özünə yaxşılıq edən insanlardır; digər qismi isə küfr və günahlarla özünə açıq-aşkar zülm edən, özünü ziyana salan kimsələrdir.

Bu ayədən çıxan böyük dərs budur: yaxşı ata-ana, saleh nəsil insana şərəf gətirir, lakin hər kəs öz əməlinin cavabdehidir. Peyğəmbər nəslindən olmaq insanı avtomatik olaraq xilas etmir — nicat yalnız iman və yaxşı əməllədir. Eyni zamanda bu ayə bizə ümid verir: Allahın bərəkəti saleh insanların nəslinə qədər uzanır və onların övladları arasından xeyirli insanlar çıxır.

Ey insan! Bil ki, sənin ən böyük sərvətin iman və yaxşı əməldir. Allahın bərəkəti elə bir xəzinədir ki, onu qazanan insan dünyada da, axirətdə də qazanır. Gəl, biz də İbrahim və İshaq kimi Allahın bərəkətinə nail olan, özünə yaxşılıq edən, Rəbbinə itaət edən insanlardan olaq. Unutma ki, hər kəs öz əməlinin sahibidir və Allahın rəhməti yaxşı əməl sahiblərinə yaxındır.