Ас-Саффат сүресі — Аят 113

1. Сөздердің мағынасы:

• وَبَارَكْنَا — береке бердік, игілік пен жақсылықты көбейттік.
• ذُرِّيَّة — ұрпақ, бала-шаға, немере-шөбере.
• مُحْسِن — жақсылық істеуші, Раббысына мойынсұнып, өзіне пайдалы іс қылушы.
• ظَالِمٌ لِّنَفْسِهِ — өзіне зұлымдық қылушы, яғни күпірлік пен күнә арқылы өзіне зиян келтіруші.
• مُبِين — анық, айқын, жасырын емес.

1. Аяттың тәпсірі:

Аллаһ Тағала Ибраһим мен оның ұлы Исхаққа (ғ.с.) өз жағынан береке түсірді. Бұл береке оларға берілген көптеген игіліктерді, соның ішінде ұрпақтарының көбейюін де қамтиды. Осы екі пайғамбардың ұрпағынан екі түрлі адам шықты: біреулері Раббысына мойынсұнып, жақсылық істеуші мұсылман болды; ал енді біреулері күпірлікке батып, күнәларға белшесінен батып, өзіне анық зұлымдық қылушы болды. Яғни, пайғамбар ұрпағынан шыққандардың барлығы бірдей иманды болмайды — әркім өз таңдауымен иман немесе күпір жолын ұстанады. Ибраһимнің ұрпағынан көптеген пайғамбарлар келгені — оған берілген үлкен берекенің бір көрінісі.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Аллаһ Тағала өз сүйікті құлдарына береке береді, ал берекенің ең үлкені — иман мен игі ұрпақ.
• Пайғамбардың баласы болу адамды автоматты түрде мұсылман қылмайды; әр адам өз ісі үшін өзі жауап береді.
• Ислам — әділ дін: жақсылық істеуші мен зұлымдық қылушыны Аллаһ ажыратады, әркімге лайықтысын береді.
• Ата-бабамыздың игілігі бізге үлгі, бірақ біз де өз жолымызды дұрыс таңдауымыз керек.
• Аллаһтың берген берекесіне шүкір ету, игі ұрпақ тәрбиелеу — әр мұсылманның парызы.
• Бұл аят бізді иман мен жақсылыққа ұмтылуға, күпірлік пен күнәдан сақтануға шақырады.