Surat As-Saffat — Ayat 128

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• إِلَّا (illa): kajaba, mung ora.
• عِبَادَ (ʿibāda): para kawulané, para abdine.
• اللَّهِ (Allāh): Allah, Gusti Kang Maha Kuwasa.
• الْمُخْلَصِينَ (al-mukhlaṣīn): wong-wong kang wis diresiki lan tulus ikhlas atine mung kanggo Allah, ora campur karo syirik lan riya.

1. Tafsiré ayat:

Ayat iki isih nyambung karo crita bab kaumé Nabi Ilyas. Wong-wong mau padha maido lan ora gelem percaya marang Nabi Ilyas, malah padha nglakoni panyembahan marang brahala. Mulané, Gusti Allah banjur ngandhakake yèn ing dina kiyamat, wong-wong kang maido mau bakal diklumpukake kabeh kanggo diadili lan diwenehi piwales siksa.

Nanging, ana pangecualian. Yaiku para kawulané Allah kang mukhlas — wong-wong kang tulus ikhlas anggoné ngibadah marang Allah, ora campur syirik, ora campur riya, lan atine resik mung kanggo Allah. Wong-wong iki ora bakal katut ing siksa. Dheweke bakal slamet lan ora diadili kaya wong-wong kang maido mau. Dadi, ayat iki nuduhake yèn iman kang tulus lan ikhlas iku dadi sebab keslametan ing akherat.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ikhlas iku kunci keslametan. Senajan urip ing tengah-tengahé wong kang maido, nanging yèn atiné tulus marang Allah, mesthi bakal slamet.
• Wong mukhlis iku ora mung ngucap iman, nanging uga ngresiki atiné saka syirik lan riya.
• Ayat iki menehi pangarep-arep marang saben mukmin: ora ketang akèh wong kang maido, nanging wong kang tulus bakal tinemu slamet lan begja.
• Iki dadi pangeling supaya kita tansah njaga ikhlas ing saben ibadah, amarga Gusti Allah ora ndeleng akèhé amal, nanging ndeleng tulusé ati.
• Islam mulangake yèn saben wong duwé kesempatan dadi kawulané Allah kang mukhlas, lan iku dalan kang paling cetha tumuju kabegjan ing donya lan akherat.