Saffot surasi — Oyat 128

Kalima ma'nolari:

• الْمُخْلَصِينَ — (Alloh taolo tomonidan) xolis qilingan, poklangan bandalar. Ya'ni, ularning iymonlari va amallarini Allohning O'zi xolis va sof qilgan, ular faqat Alloh uchun ibodat qiluvchi, riyodan (ko'z-ko'z qilishdan) va shirkdan pok bo'lgan bandalardir.

Tafsir:

Ushbu oyatda Alloh taolo Ilyos alayhissalomning qavmi haqida xabar bermoqda. Ular o'z payg'ambarlarini yolg'onga chiqarib, unga iymon keltirmagan edilar. Shu sababli ularning barchasi qiyomat kunida hisob-kitob va azob uchun jamlanadi. Ammo bu umumiy hukmdan istisno bor — Allohning xolis bandalari. Ular o'z dinlarida, ibodatlarida va butun hayotlarida faqat Allohga ixlos bilan yopishgan, Uning buyruqlarini bajarib, qaytarganlaridan qaytgan zotlardir. Aynan mana shu muxlis bandalar qiyomat kunidagi azobdan najot topadilar. Ular boshqa qavm kabi azobga giriftor bo'lmaydilar, balki Allohning rahmati va jannati bilan siylangan bo'ladilar. Bu oyat musulmonlarga katta bashorat beradi: gunohkor qavm orasida ham ixlosli bandalar bo'lsa, ular Allohning himoyasida qoladilar.

Foydalar:

• Ixlos (chin dildan, faqat Alloh uchun amal qilish) — najotning kalitidir. Gunoh va xato ko'p bo'lsa ham, ixlosli banda Allohning panohida bo'ladi.
• Alloh taolo o'z bandalarini mukofotlashda adolatli: butun qavm azobga duchor bo'lsa ham, ular orasidagi solih va muxlis bandalarni ajratib oladi.
• Bu oyat musulmonga umid bag'ishlaydi: jamiyatda yomonlik keng tarqalgan bo'lsa ham, shaxsiy ixlos va solih amal insonni halokatdan saqlab qoladi.
• Allohning "muxlis" bandalari bo'lish — eng oliy martaba. Bunga erishish uchun har bir amalda, har bir ibodatda niyatni sof qilish, riyo va manmanlikdan saqlanish lozim.