Ас-Саффат сүрәсе — Аять 151

Сүзләрнең мәгънәләре:

• إِفْكِهِمْ — аларның ялганнары, уйдырмалары.
• لَيَقُولُونَ — әйтәләр, диләр.

Аять тәфсире:

Әй, игътибар итегез! Буш вакытларында уйлап чыгарган ялганнары аркасында, алар Аллаһка бала нисбәт итәләр дип әйтәләр. Аларның бу сүзләре — тулы ялган, чөнки алар үзләре дә белми торган нәрсәне сөйлиләр. Алар Аллаһның баласы бар дип раслыйлар, ләкин бу — аларның уйдырмалары, Аллаһка карата яла ягулары. Алар бу сүзләрендә дә, гомумән, барлык ялганнарында да — ялганчылардыр.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Аллаһка бала нисбәт итү — иң олы ялган һәм Аллаһка карата иң зур яла ягу, чөнки Аллаһ һәрнәрсәдән азат, Ул — бердәнбер, мөстәкыйль, баласы да, ата-анасы да юк.
• Мөшрикләрнең Аллаһ турындагы ялган сүзләре аларның наданлыгыннан килә — алар белмичә, уйлап-нитеп сөйлиләр.
• Мөэмин кеше Аллаһ турында сүз йөрткәндә бик сак булырга тиеш, аның исеменә ялганны ишәкләмәскә, аңа тиешсез сыйфатларны нисбәт итмәскә тиеш.
• Бу аять безне Аллаһны ихлас күңелдән олыларга, аның бөеклегенә шик китермәскә өйрәтә, чөнки Аллаһ һәр кимчелектән пакъ.