صافات سۈرىسى — ئايەت 151

1. مەنىسى چۈشەندۈرۈشكە تېگىشلىك سۆزلەر:

• ئىفك: يالغان، ئويدۇرما، ئەسلىسىز سۆز.
• لەيَقۇلۇن: ئۇلار ئېيتىدۇ، دېگەن مەنىدە.

1. بۇ ئايەتنىڭ مەنىسى:

ئاللاھ تائالا بۇ ئايەتتە مۇشرىكلارنىڭ يالغانچىلىقىنى ۋە ئۇلارنىڭ ئاللاھقا قارىتا قىلغان ئەسلىسىز دەۋاسىنى ئاشكارىلايدۇ. ئۇلار ئۆزلىرىنىڭ ئويدۇرمىچىلىقى ۋە يالغانچىلىقى سەۋەبىدىن: «ئاللاھ بالىسى بار» دەپ دەۋا قىلىدۇ. ئۇلار بۇ سۆزىدە پۈتۈنلەي يالغانچى، چۈنكى ئۇلار بىلگىنى يوق نەرسىنى ئېيتىدۇ ۋە ئاللاھقا قارىتا ئەسلىسىز سۆزنى توقۇيدۇ.

ئاللاھ تائالا ھەر قانداق كەمچىلىكتىن پاك ۋە ئالىيدۇر. ئۇنىڭ بالىسى بولۇشى مۇمكىن ئەمەس. بۇنداق دەۋا قىلىش ئاللاھنىڭ ئۇلۇغلۇقىغا ۋە بىرلىكىگە زىت كېلىدىغان ئەڭ چوڭ يالغانچىلىقتۇر.

ئى مۇئمىنلەر! بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ئاللاھ ھەققىدە سۆز قىلغاندا پەقەت ئىلمىي ۋە ئىشەنچلىك مەنبەلەرگە تايىنىشىمىز كېرەك. ئاللاھقا قارىتا ھەقىقەتكە ئاساسلانمىغان ھەر قانداق سۆز يالغانچىلىقتۇر. بىز ئاللاھنى ئۇنىڭ ئۆزى تونۇتقاندەك تونۇشىمىز، پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالام ئۆگەتكەندەك ئىبادەت قىلىشىمىز كېرەك.

بۇ ئايەت يەنە بىزگە شۇنى ئەسكەرتىدۇكى، ئىسلام دىنى ئەقىل ۋە ئىلمىي ئاساسقا قۇرۇلغان دىندۇر. ئۇ يالغانچىلىق ۋە ئەسلىسىز ئەقىدىلەردىن پاكدۇر. بىز ئىسلامنىڭ ئەقىدە سىستېمىسىنى چۈشىنىپ، ئۇنىڭ ھەقىقىيلىكىگە ۋە ئۇلۇغلۇقىغا ئىشەنچ قىلىشىمىز، باشقىلارغا مۇشۇ ھەقىقەتنى يەتكۈزۈشىمىز كېرەك.