Surat As-Saffat — Ayat 173

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• جُندَنَا (jundanā): tentara-tentara kita, yaiku para mukmin lan para pejuang ing dalan Allah.
• الْغَالِبُونَ (al-ghālibūn): wong-wong kang menang, kang ngalahake mungsuhe.

2) Tegesing ayat:

Allah SWT ngandhani menawa wis mesthi lan ora bisa diowahi maneh, dheweke wis paring janji marang para rasul lan para mukmin, yaiku dheweke bakal oleh pitulungan lan kamenangan saka mungsuh-mungsuhe. Kamenangan iki bisa awujud kamenangan kanthi hujjah utawa alasan kang kuwat, bisa uga awujud kamenangan kanthi kekuwatan lan panguwasa, lan bisa uga awujud keteguhan lan kelanggengan ing dalan kang bener. Dadi, tentara-tentara Allah, yaiku para mukmin kang berjuang ing dalan Allah supaya kalimah Allah tetep dhuwur, iku mesthi bakal menang. Sanajan kadhang kala ana mukmin kang kalah ing babagan donya amarga kahanane kang ringkih, nanging sejatine dheweke iku menang, amarga kamenangan kang sejati iku ana ing akhirat. Mulane, dipateni sawenehing nabi lan dikalahake akeh mukmin ing perang ora ngrusak janji iki, amarga pati lan kekalahan iku mung ing babagan lahir, dene kamenangan kang langgeng iku tetep ana ing pihak para mukmin.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki menehi pangarep-arep lan kekuwatan ati marang saben mukmin, menawa perjuangane ing dalan Allah ora bakal muspra, lan pungkasane mesthi menang.
• Ngelingake menawa kamenangan iku ora mung diukur saka kasil ing donya, nanging uga saka keteguhan iman lan kamenangan ing akhirat.
• Nuduhake katresnane Allah marang para mukmin, amarga dheweke wis janji bakal paring pitulungan lan kamenangan.
• Nggugah semangat kanggo terus berjuang lan ora wedi marang mungsuh, amarga janji Allah iku mesthi ditepati.
• Nambah keyakinan menawa agama Islam iki agama kang bener lan bakal tetep jaya, sanajan ana ujian lan rintangan.