سورت صافات — آیت 177

د کلمو معناګانې:

• نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ: عذاب د هغوى په انګړ او مېدان کې راکوز شي، یعنې هغه ځای چې د هغوى خېمې او استوګنځي ورسره تړلي وي.
• فَسَاءَ: ډېر بد او خراب دی.
• صَبَاحُ الْمُنذَرِينَ: هغه سهار چې پر هغو خلکو راشي چې وېرول شوي وو خو یې ومنله نه.

د آیت تفسیر:

کله چې عذاب د دوى په انګړ او مېدان کې راکوز شي — یعنې هغه ځای چې دوى هلته اوسيږي او خپل کارونه پرې کوي — نو هغه سهار به ډېر بد او تریخ وي، هغه سهار چې پر هغو خلکو راشي چې د رسول الله (صلى الله عليه وسلم) له خوا وېرول شوي وو، خو دوى د هغه وېرې ته غوږ ونه نیوه او په استهزا یې ونیوه. دا د هغو کافرانو لپاره د عذاب د راتلو حتمي خبر دی، چې دوى به یې خامخا ویني، او هغه مهال به پوه شي چې د دوى استهزا او عجله څومره بې ځایه وه.

د آیت څخه ترلاسه شوې ګټې:

1. د الله (ج) د وعدې حتميت: دا آیت مومنانو ته ډاډ ورکوي چې د الله (ج) عذاب او وعید به خامخا راشي، که څه هم وخت یې وځنډېږي، خو هېڅکله به نه ځنډېږي.
2. د استهزا پایله: هغه څوک چې د الله (ج) د رسولانو او د هغوى د پیغامونو سره استهزا کوي، د دوى عاقبت به ډېر بد وي، او د دوى خندا به په ژړا او پښېمانۍ بدله شي.
3. د ایمان ارزښت: مومن باید تل د الله (ج) له وعیدونو څخه وېرېدونکی وي، او د خپل ژوند په هر ډګر کې د الله (ج) له حکمونو سره سم عمل وکړي، تر څو د داسې بد سهار له راتلو څخه خوندي پاتې شي.
4. د دعوت دوام: دا آیت د دعوت کوونکو لپاره تسلیت دی چې که خلک یې ومنله نه، نو د هغوى د ردولو پایله به پر دوى باندې راګرځي، او د دوى دنده یوازې رسول او خبرتیا ده.