Ас-Саффат сүрәсе — Аять 177

Сүзләрнең мәгънәләре:

— «сәхәтәһим» — аларның йортына, яшәү урынына, яки гаскәрләре тупланган урынга.

— «сәүә» — бик начар, яман булды.

— «сабах» — иртә, таң вакыты.

— «әл-мунзәрин» — кисәтелгәннәр, куркытылганнар.

Аять тәфсире:

Әгәр алар, мәсхәрә итеп, ґәзабның тизрәк килүен сорасалар, белсеннәр: ул ґәзаб аларның ишегалдына, йортларына төшкән чакта, аларның иртәсе бик начар булыр. Бу ґәзаб аларга килгәндә, алар өчен иң яман таң атар. Чөнки аларга киләчәк ґәзаб турында кисәтү килгән иде, ә алар аны ялганга санадылар һәм иман китермәделәр. Нәтиҗәдә, аларны куркынычлы ґәзаб көтә, һәм ул ґәзабнең иң авыр вакыты — иртәнге сәгатьләрдә булыр. Бу — Аллаһының вәгъдәсе, ул һичшиксез үтәлер.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Аллаһының вәгъдәсе хак — ґәзаб киләчәк, аның вакыты билгеле, һәм ул килгәндә, беркем дә аны кире кайтара алмас.
2. Аллаһының кисәтүләренә битараф калу һәм ашыктырып ґәзаб сорау — бик зур хата, чөнки бу үзеңә зарар китерүне сорау белән тиң.
3. Мөэмин кеше Аллаһының рәхмәтенә өмет итәргә тиеш, әмма ґәзабтан да куркырга һәм аның килүеннән сакланырга тырышырга тиеш.
4. Бу аять кәферләргә каты кисәтү булып тора, ә мөэминнәргә — Аллаһының гаделлеге һәм кодрәте турында искәртү, аларны тәүбә итәргә һәм Аллаһыга кайтырга өнди.