Saffot surasi — Oyat 177

Kalimalarning ma'nolari:

• Nazala (نَزَلَ): tushdi, tushib yetdi.
• Bi sahatihim (بِسَاحَتِهِمْ): ularning hovlisiga, maydoniga, ya'ni yashab turgan joylariga.
• Sā'a (سَاءَ): yomon bo'ldi, juda yomon.
• Sabāh (صَبَاحُ): tong, ertalab.
• Al-munzarīn (الْمُنذَرِينَ): ogohlantirilganlar, ya'ni o'zlariga payg'ambar orqali azob haqida xabar yetib kelganlar.

Tafsir:

Alloh taolo bu oyatda azobni masxara qilib, tezlashtirishni so'raganlarga javob beradi. Ya'ni, ey Muhammad, agar ular azobni shoshiltirib, "Bu azob qachon keladi?" deyishsa, ularga ayting: Azob ularning hovlisiga, yashab turgan joylariga tushib qolsa, o'sha ogohlantirilganlarning tongi juda yomon bo'ladi. Chunki azob ularni ertalab, uyqudan turgan paytlarida yoki kunduzning boshida ushlaydi va ularning o'sha kuni halokat va falokat kuni bo'ladi. Bu ularning ustidan kulish va tahdid qilishdir. Azob tushganda, ularning holati shunchalik dahshatli bo'ladiki, hatto ularning o'zlari ham bu azobni tezlashtirishni so'raganlariga pushaymon bo'lishadi, lekin pushaymonlik ularga foyda bermaydi.

Oyatdan olinadigan saboqlar:

1. Allohning azobi haqida hazil qilish yoki uni masxara qilish — katta gunohdir. Azob kelishi muqarrar, faqat vaqti Allohga ma'lum.
2. Payg'ambarlar tomonidan qilingan ogohlantirishlar — haqiqatdir. Kim bu ogohlantirishlarga quloq solmasa, oxir-oqibat yomon oqibatga duch keladi.
3. Azobning kelishi ba'zan kechikishi — bu rahmdillik va tavba qilish uchun muhlat berishdir. Inson bu muhlatdan foydalanib, Allohga qaytishi kerak.
4. Bu oyat mo'minlarga sabr va ishonch bag'ishlaydi — Allohning va'dasi haqdir va zolimlar jazosiz qolmaydi.