Surat As-Saffat — Ayat 177

1) Tegese tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• فَإِذَا : mulane nalika, banjur nalika
• نَزَلَ : tumurun, teka
• بِسَاحَتِهِمْ : ing latar omahe, ing dhaerahe, ing papan panggonane
• فَسَاءَ : mulane ala banget, mulane elek banget
• صَبَاحُ : wayah esuk
• الْمُنذَرِينَ : wong-wong sing wis dielingake, sing wis diwenehi pepeling

2) Tegese ayat iki:

Nalika siksa saka Allah tumurun ing papan panggonane wong-wong kafir iku, banjur wayah esuke dadi wayah esuk sing ala banget tumrap wong-wong sing wis dielingake nanging padha ora gelem percaya. Wong-wong mau padha njaluk supaya siksa enggal teka kanthi cara ngece lan ngece, mulane nalika siksa iku pancen teka, wayah esuke dadi wayah sing paling elek lan paling nglarani kanggo dheweke. Dheweke wis diwenehi pepeling bola-bali liwat para rasul lan kitab-kitab, nanging tetep wae padha mbangkang, mulane siksa iku tumeka minangka akibat saka tumindake dhewe.

3) Piwulang lan faedah saka ayat iki:

• Ayat iki mulangake yen saben wong sing mbangkang marang pepeling saka Allah, mesthi bakal ngrasakake akibat sing ora kepenak.
• Nuduhake yen Allah iku sabar banget, amarga dheweke menehi pepeling bola-bali sadurunge siksa tumeka.
• Nggugah kita supaya enggal-enggal mertobat lan nampa kebenaran sadurunge kasep.
• Ngelingake yen dina esuk sing biasane dadi wayah sing nyenengake, bisa dadi wayah sing paling elek yen siksa Allah wis teka.
• Menehi pangarep-arep marang wong mukmin yen keadilan Allah mesthi ana, lan wong-wong sing tumindak ala ora bakal luput saka tanggung jawabe.
• Ngajak kita supaya tansah syukur lan nggunakake wektu kanthi becik kanggo ngibadah lan tumindak kebecikan, amarga ora ana sing ngerti kapan siksa utawa pati bakal teka.