සූරා අස්-සාෆ්ෆාත් — ආයාත් 177

වචනවල අර්ථ:

• නසල (නැබැඳීම): ගොඩබෑම, පැමිණීම හෙවත් එළඹීම.
• බිසාහතිහිම්: ඔවුන්ගේ මිදුලට හෙවත් ඔවුන් වටා කූඩාරම් ගසා සිටින භූමියට.
• සාඅ (නරක වීම): අතිශයින් නරක වීම.
• සබාහු: උදෑසන කාලය.
• අල්-මුන්සරීන්: අනතුරු අඟවනු ලැබූවන් (අනතුරු ඇඟවීම් ලද නමුත් නොපිළිගත් අය).

අර්ථ විවරණය:

නබිතුමනි! ඔවුහු අනතුරු ඇඟවීම් ලද නමුත් එය බැරෑරුම් ලෙස නොසලකා, උපහාසයෙන් යුතුව එම දඬුවම ඉක්මන් කරන ලෙස ඉල්ලා සිටිති. එවිට අල්ලාහ්ගේ දඬුවම ඔවුන්ගේ මිදුලටම පැමිණෙන විට, එය ඔවුන්ට මුළුමනින්ම වට කර ගනී. එදින අනතුරු ඇඟවීම් ලද එම ප්රතික්ෂේපකයින්ගේ උදෑසන කාලය අතිශයින් නරක උදෑසනක් වනු ඇත. මන්ද යත්, ඔවුන් බලාපොරොත්තු වූ දෙය නොව, ඊට වඩා බිහිසුණු දඬුවමක් ඔවුන් වෙත එළඹෙන බැවිනි. මෙය ඔවුන්ට අනතුරු ඇඟවීමක් සහ අවවාදයක් වන අතර, ඉන් පෙර පැමිණි ජාතීන්ට සිදු වූ දඬුවම් ගැන මතක් කර දීමකි.

උපදේශනා සහ පාඩම්:

1. අල්ලාහ්ගේ දඬුවම පැමිණෙන විට එය කිසිවෙකුටත් වළක්වා ගත නොහැකි අතර, එය ඉතා ඉක්මනින් හා හදිසියේ එළඹිය හැක. එබැවින් අප සැමවිටම සූදානමින් සිටිය යුතුය.
2. අනතුරු ඇඟවීම් බැරෑරුම් ලෙස නොසලකා උපහාසයට ලක් කිරීම ඉතා භයානක ප්රතිඵල ගෙන දෙයි. අල්ලාහ්ගේ අනතුරු ඇඟවීම් සැබෑ ලෙස පිළිගෙන ඒ අනුව ක්රියා කළ යුතුය.
3. අල්ලාහ්ගේ දඬුවම පැමිණීමට පෙර පසුතැවිලි වී යහපත් මාර්ගයට පැමිණීමට ඇති අවස්ථාව අතිශයින් වටිනා ය. එම අවස්ථාව අහිමි වූ පසු පසුතැවීම ප්රයෝජනවත් නොවේ.
4. අල්ලාහ්ගේ ශ්රේෂ්ඨත්වය හා බලය මෙනෙහි කරමින්, උන්වහන්සේගේ අණපනත්වලට අවනත වීම ජීවිතයේ සාර්ථකත්වයට මඟ පෙන්වයි. අවනත නොවන අයගේ අවසානය කෙතරම් භයානක ද යන්න මෙමගින් පැහැදිලි වේ.