Сураи Сад — Оят 1

1. Маъонии калимаҳо:

• «ص»: Ҳарфи муқаттаъа (ҳарфи бурида) аст, ки маънои он ба Аллоҳ маълум аст ва дар аввали баъзе сураҳо омадааст.
• «الْقُرْآنِ»: Қуръони Карим, китоби Худо.
• «ذِي الذِّكْرِ»: Соҳиби ёдоварӣ, яъне Қуръоне, ки дорои панд ва ёдоварии бузург аст.

1. Тафсири оят:

Аллоҳи Таъоло дар аввали ин сура бо ҳарфи «Сод» суханро оғоз мекунад, ки ин гуна ҳарфҳо дар аввали баъзе сураҳои Қуръон омадаанд ва ҳикмати пурраи онҳо назди Аллоҳ аст. Баъд аз он Аллоҳ ба Қуръони Карим қасам мехӯрад, ки он китоби пурфайз ва соҳиби ёдоварист. Ин Қуръон мардумро ба он чизе, ки барои онҳо дар дунё ва охират судманд аст, ёдоварӣ мекунад ва роҳи ростро нишон медиҳад. Қасами Аллоҳ ба Қуръон азимат ва бузургии ин китоби муқаддасро нишон медиҳад. Ҳамин тавр, Аллоҳ тавассути ин оят ба мушрикон ҷавоб медиҳад, ки гумонҳои ботили онҳо дар бораи вуҷуди шарикон барои Аллоҳ дуруст нест ва танҳо Қуръон ҳақиқатро баён мекунад.

1. Фоидаҳои оят:

• Қуръони Карим китоби ёдоварӣ ва панд аст, ки барои тамоми инсоният роҳнамоии бузург мебошад.
• Хондани Қуръон ва андеша дар маъноҳои он ба инсон дар дунё ва охират фоида мерасонад.
• Қасами Аллоҳ ба Қуръон нишонаи азимат ва эътибори баланди ин китоби муқаддас аст.
• Ин оят моро водор мекунад, ки Қуръонро дӯст дорем, онро бихонем ва ба таълимоти он амал кунем.
• Қуръон дастури ҳаёт аст ва ба мо кӯмак мекунад, ки роҳи ҳақро пайдо кунем ва аз гумроҳӣ дур шавем.