Сад сүрәсе — Аять 2

Сүзләрнең мәгънәләре:

• «Ғиззәт» — тәкәбберлек, һауалык, үзләрен югары тоту.
• «Шиқақ» — каршылык, дошманлык, бүленү, ризасызлык.

Аять тәфсире:

Аллаһы Тәгалә бу аятьтә Мәккә мөшрикләренең хәлен бәян итә. Аларга хак дин килгәч, алар иман китерергә ашыкмадылар, киресенчә, тәкәбберлек һәм үзләрен югары санау аркасында хакны кабул итүдән баш тарттылар. Аларның бу тәкәбберлекләре аларны Пәйгамбәргә ﷺ каршы чыгарды һәм дошманлык итәргә этәрде. Алар хак белән ризалашырга теләмәделәр, киресенчә, аңа каршы тордылар һәм бүленү, каршылык юлын сайладылар. Бу аять аларның хакны инкяр итүләренең сәбәбе наданлык яки белемсезлек түгел, ә тәкәбберлек һәм дошманлык икәнен күрсәтә.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Тәкәбберлек — кешене хакны кабул итүдән читләштерә торган иң зур авыруларның берсе. Күңелдә тәкәбберлек булса, кеше хакны күрсә дә, аны кабул итми.
2. Хак дингә каршы чыгу һәм дошманлык итү — имансызлыкның билгесе. Чын мөэмин һәрвакыт хакны кабул итәргә әзер булырга тиеш.
3. Кеше үзенең белеме, дәрәҗәсе, байлыгы белән мактанып, Аллаһының хак диненнән баш тартса, ул зур югалтудадыр.
4. Ислам динендә тыйнаклык һәм хакны кабул итүгә әзерлек — мөэминнең матур сыйфатлары. Кем үзен тәкәббер тотып, хакны кабул итмәсә, ул үзенә үзе зарар китерә.
5. Бу аять безгә Пәйгамбәребезгә ﷺ иярү һәм аның юлыннан баруның мөһимлеген күрсәтә, чөнки ул — хакны күрсәтүче һәм кешелекне туры юлга өндәүче.