Sura Sad — Werset 2

Znaczenie słów:

• عِزَّةٍ – pycha, wyniosłość, upór wynikający z poczucia wielkości.
• شِقَاقٍ – sprzeciw, wrogość, oddzielenie się od prawdy i walka z nią.

Interpretacja:

Allah (Najwyższy) odrzuca wymówki niewiernych i wyjaśnia, że ci, którzy odrzucili wiarę, nie są zagubieni ani nieświadomi – przeciwnie, ich postawa wynika z pychy i wyniosłości. Wzgardzają oni poddaniem się Allahowi i uznaniem Jego jedyności, uważając się za zbyt wielkich, by przyjąć prawdę. Dodatkowo towarzyszy im duch sprzeciwu i wrogości wobec Proroka Mahometa (niech będzie z nim pokój i błogosławieństwo) – nie zgadzają się z nim, zwalczają go i odrzucają jego wezwanie, nie z powodu braku dowodów, lecz z powodu uporu i antagonizmu. W ten sposób Allah wskazuje, że ich niewiara nie wynika z niewiedzy, lecz z dumy i świadomego przeciwstawiania się prawdzie.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Pycha jest jedną z najgroźniejszych przeszkód na drodze do wiary – człowiek, który wynosi się ponad innych, nie potrafi uznać prawdy, nawet gdy jest ona oczywista.
2. Wierzący powinien być pokorny wobec Allaha i gotowy do przyjęcia prawdy, niezależnie od tego, skąd pochodzi.
3. Wrogość wobec posłańców i ich wezwania jest cechą ludzi wyniosłych, którzy nie chcą wyrzec się swojej pozycji i przywilejów.
4. Człowiek, który odrzuca prawdę z powodu pychy, szkodzi przede wszystkim sobie – traci bowiem szansę na zbawienie i szczęście w życiu ostatecznym.
5. Islam uczy pokory i otwartości na prawdę, co jest drogą do spokoju serca i harmonii w życiu doczesnym oraz nagrody w życiu wiecznym.