ص سۈرىسى — ئايەت 2

1. مەنىسى چۈشەندۈرۈشكە تېگىشلىك سۆزلەر:

• عِزَّةٍ: بۇ يەردە مەنىسى «چوڭچىلىق قىلىش، تەكەببۇرلۇق قىلىش» دېگەنلىك بولۇپ، ھەقىقەتنى قوبۇل قىلىشتىن باش تارتىش مەنىسىدە.
• شِقَاقٍ: «ئاداۋەت، قارشىلىق، ئايرىمىچىلىق» دېگەن مەنىدە، يەنى ھەقىقەتكە قارشى تۇرۇش ۋە پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالامغا دۈشمەنلىك قىلىش مەنىسىدە.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئاللاھ تائالا بۇ ئايەتتە كاپىرلارنىڭ ھالەتini بايان قىلىپ، ئۇلارنىڭ ھەقىقەتنى قوبۇل قىلماستىن، تەكەببۇرلۇق ۋە چوڭچىلىق قىلىش ئىچىدە قالغانلىقىنى، شۇنداقلا پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالامغا قارشى ئاداۋەت ۋە قارشىلىق قىلىۋاتقانلىقىنى ئېيتىدۇ. ئۇلار ئىسلامنىڭ دەۋىتىنى ئاڭلىغان تۇرسىمۇ، تەكەببۇرلۇقى سەۋەبىدىن ئىمان ئېيتىشتىن باش تارتىدۇ ۋە ھەقىقەتكە قارشى تۇرىدۇ. بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، تەكەببۇرلۇق ۋە ئاداۋەت ئىنساننى ھەقىقەتتىن چەتكە قېقىپ، ھىدايەتتىن مەھرۇم قىلىدۇ. ئىمان ۋە ئىسلامغا كېلىش ئۈچۈن كۆڭۈلنى تەۋەززۇئ ۋە ئىخلاس بىلەن ئاچىش كېرەك. ئاللاھ تائالا ھەممىمىزنى تەكەببۇرلۇق ۋە ئاداۋەتتىن ساقلاپ، ھەقىقەتنى قوبۇل قىلىدىغان قەلب ئاتا قىلسۇن.