Surat Sad — Ayat 2

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• عِزَّةٍ (izzah): ing kene tegese gumedhe, sombong, lan rumangsa luhur dhewe.
• شِقَاقٍ (syiaqaq): tegese padudon, mungsuhan, lan nyimpang saka bebener.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki nerangake kahanane wong-wong kafir, utamane wong kafir Mekah, sing ora gelem nampa bebener. Dheweke urip ing rasa gumedhe lan sombong, rumangsa luwih dhuwur lan ora butuh marang pituduh saka Allah. Sombong iki sing ngalangi dheweke saka iman marang Allah lan Rasul-Nya. Kajaba iku, dheweke uga ana ing padudon lan mungsuhan marang Nabi Muhammad ﷺ, ora mung ora gelem nampa, malah padha nglawan lan ngganggu dakwah beliau. Dadi, sebab dheweke ora iman dudu amarga ora ana bukti utawa keterangan, nanging amarga kesombongan lan permusuhan sing ana ing atine.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen ora gelem nampa bebener iku asring asale saka sombong lan gumedhe, dudu amarga kurang ngelmu.
• Kita dielingake supaya tansah andhap asor lan gelem nampa pituduh saka Allah, supaya ora kalebu wong sing gumedhe.
• Islam ngajak manungsa supaya nyingkiri padudon lan mungsuhan, lan milih dalan tentrem lan manut marang bebener.
• Ayat iki uga nuduhake yen para nabi lan wong sing dakwah mesthi ngadhepi tantangan, mula kudu sabar lan tabah.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an tansah nuntun manungsa marang dalan sing bener lan mulangake akhlak sing apik.