سوره ص — آیه 2

معانی کلمات:

• عِزَّة: تکبّر، سرکشی و خودبزرگبینی.
• شِقاق: دشمنی، مخالفت و جدایی از حق.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه، حال کافران را بیان میکند و میفرماید: بلکه کسانی که کافر شدند و حق را انکار کردند، در تکبّر و سرکشی از پذیرش ایمان، و در دشمنی و مخالفت با پیامبر اسلام (صلیاللهعلیهوسلم) هستند. آنان بهجای آنکه با دیدن آیات قرآن و معجزات پیامبر، تسلیم حق شوند، از روی نخوت و خودبرتربینی از ایمانآوردن سرباز میزنند و در برابر دعوت پیامبر، به دشمنی و عناد برمیخیزند. این تکبّر و دشمنی، آنان را از پذیرش هدایت بازداشته و در گمراهی و سرگردانی نگه داشته است.

فواید و درسهای آیه:

1. تکبّر و خودبزرگبینی، بزرگترین مانع پذیرش حق و ایمان است؛ چرا که انسان متکبّر، خود را بینیاز از هدایت میبیند و در برابر دعوت انبیاء سرکشی میکند.
2. دشمنی با حق و اهل حق، نشانهی ضعف و گمراهی است؛ زیرا کسی که در مسیر باطل است، با مخالفت با پیامبران، در واقع با خداوند و هدایت او در ستیز است.
3. مؤمن باید از صفت تکبّر و دشمنی با حق دوری کند و همواره با تواضع و فروتنی، در برابر آیات الهی تسلیم باشد تا از رحمت و هدایت خداوند بهرهمند شود.
4. این آیه هشدار میدهد که سرکشی و دشمنی با پیامبران، نهتنها مانع رسیدن به سعادت میشود، بلکه انسان را در گمراهی عمیقتری فرو میبرد و او را از رحمت الهی دور میسازد.