Surah Sad — Aya 2

Ma’anar Kalmomi:

• عِزَّةٍ: Girman kai da takabura da ke hana su yarda da gaskiya.
• شِقَاقٍ: Saɓawa da gaba da Manzon Allah (Sallallahu Alaihi Wasallama).

Tafsiri:

Ba kamar yadda suke zato ba cewa Alkur’ani sihiri ne ko karya; a’a, waɗanda suka kafirta daga mutanen Makka suna cikin girman kai da takabura da ke hana su yarda da tauhidi (bauta wa Allah kadai), kuma suna cikin saɓawa da gaba da Manzon Allah (Sallallahu Alaihi Wasallama) da kuma adawa da shi. Wannan girman kai da saɓawa ne suka kawar da su daga bin gaskiya, ba don shakku ko rashin fahimta ba.

Fa’idodi:

1. Girman kai da takabura daga cikin manyan abubuwan da ke hana mutum shiga Musulunci, don haka ya kamata mu nisantar da kanmu daga halin takabura.
2. Adawa da Manzon Allah (Sallallahu Alaihi Wasallama) alama ce ta kafirci, kuma masoyin gaskiya dole ne ya bi shi da yarda.
3. Alkur’ani yana bayyana halin kafirai a sarari domin mu guji irin wannan halin, kuma mu yi tawakkali ga Allah a kan adawarsu.
4. Gaskiya ba ta buƙatar girman kai ko nuna fifiko, amma tana buƙatar tawali’u da neman shiriya daga Allah.