ص سۈرىسى — ئايەت 3

بۇ ئايەتتە ئاللاھ تائالا ئۆتكەن ئۈممەتلەرنىڭ ھالاك بولۇشىدىن ئىبرەت ئېلىشقا چاقىرىدۇ.

سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• قَرْنٍ : بىر ئەسىردىكى كىشىلەر، يەنى بىر دەۋردىكى ئۈممەت.
• فَنَادَوْا : ئۇلار ياردەم سوراپ چاقىردى، ئازاب كەلگەندە ئىستىغفار قىلىپ ئىلتىجا قىلدى.
• وَلَاتَ : «يوق، ئەمەس» دېگەن مەنىدە.
• حِينَ مَنَاصٍ : قېچىپ قۇتۇلۇش ۋاقتى يوق دېگەن مەنىدە. «مَنَاص» قېچىش، قۇتۇلۇش دېگەنلىك.

ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئاللاھ تائالا بۇ ئايەتتە پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالامغا خىتاب قىلىپ، ئۇنىڭدىن ئىلگىرىكى نۇرغۇن ئۈممەتلەرنىڭ پەيغەمبەرلىرىنى ئىنكار قىلغانلىقى ئۈچۈن ھالاك قىلىنغانلىقىنى ئۇقتۇرىدۇ. ئۇلار ئازاب كەلگەن چاغدا ياردەم سوراپ، تەۋبە قىلىپ چاقىردى. ئەمما ئۇ ۋاقىت تەۋبىنىڭ قوبۇل بولىدىغان ۋاقتى ئەمەس، ئازابتىن قېچىپ قۇتۇلۇشنىڭمۇ ۋاقتى ئەمەس ئىدى. ئۇلار ئەندى ئۆزلىرىنىڭ ئىنكار قىلغانلىقىنى تونۇپ يەتتى، ئەمما پۇرسەت ئۆتۈپ كەتكەن ئىدى.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئەسكەرتىدۇكى، ئاللاھ تائالا ئىنكار قىلغۇچىلارغا مۆھلەت بېرىدۇ، ئەمما ئۇلار تەۋبە قىلماي ھەددىدىن ئاشسا، ئازاب كەلگەندە تەۋبە قىلىش ئەندى پايدا قىلمايدۇ. شۇڭا بىز ھاياتىمىزدا پۇرسەت بار ۋاقىتتا ئاللاھقا تەۋبە قىلىپ، ئۇنىڭ بۇيرۇقلىرىغا بويسۇنۇشىمىز كېرەك. ئاللاھ تائالا بىزنى ئۆتكەن ئۈممەتلەرنىڭ ئاقىۋىتىدىن ئىبرەت ئېلىپ، توغرا يولدا مېڭىشىمىزنى نەسىپ قىلغاي.