Surja Sad — Ajet 70

Kuptimet e fjalëve:

• يُوحَى – shpallet, i dërgohet shpallja.
• نَذِيرٌ – paralajmërues, që tërheq vërejtjen.
• مُبِينٌ – i qartë, që e bën të qartë mesazhin.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar ia mëson Pejgamberit të Tij, Muhammedit (salallahu alejhi ve sel-lem), atë që ia shpall, dhe ai nuk di asgjë nga dija e fshehtë përveç asaj që ia ka shpallur Allahu. Qëllimi i kësaj shpalljeje nuk është t'i japë atij dije të veçantë për vete, por që ai të jetë paralajmërues i qartë për popullin e tij, duke iu tërhequr vërejtjen dënimit të Allahut dhe duke ua sqaruar rrugën e drejtë dhe ligjin e Tij. Ai nuk flet nga mendja e tij, as nga dëshira e tij, por vetëm nga shpallja që i vjen nga Allahu, dhe misioni i tij është vetëm t'i paralajmërojë njerëzit me sinqeritet dhe qartësi të plotë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ky ajet tregon se Pejgamberi (salallahu alejhi ve sel-lem) nuk flet nga vetvetja, por vetëm nga shpallja hyjnore, gjë që e forcon besimin në vërtetësinë e mesazhit të tij.
2. Misioni i Pejgamberit është paralajmërimi dhe sqarimi i së vërtetës, jo detyrimi i njerëzve për ta pranuar atë – kjo na mëson se ne duhet t'i ftojmë të tjerët në Islam me urtësi dhe qartësi, duke lënë rezultatin në duart e Allahut.
3. Ajeti na kujton se dija e vërtetë vjen vetëm nga Allahu, prandaj duhet t'i kthehemi Atij për udhëzim dhe të mos mbështetemi në dijen tonë të kufizuar.
4. Ky mesazh na bën të vetëdijshëm për përgjegjësinë e madhe që kemi për të përcjellë të vërtetën tek të tjerët, ashtu siç e bëri Pejgamberi ynë me qartësi dhe sinqeritet.