Surja Sad — Ajet 69

Kuptimet e fjalëve:

• Melai A'la (الملأ الأعلى): Engjëjt e lartë, ata që janë afër Allahut dhe kryejnë urdhrat e Tij.
• Jahtesimun (يختصمون): Ata diskutojnë dhe polemizojnë mes tyre për diçka.

Tefsiri i ajetes:

I Dërguari i Allahut - paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi të - po i drejtohet popullit të tij, duke u shpjeguar atyre se ai nuk ka dituri për atë që ndodhi në mesin e engjëjve të lartë, kur ata diskutuan dhe polemizuan mes tyre për krijimin e Ademit - paqja qoftë mbi të - dhe për nderin që Allahu i dha atij. Ai nuk kishte asnjë dijeni për këtë ngjarje të madhe, përveç asaj që Allahu ia mësoi dhe ia shpalli atij. Pra, ai nuk po flet nga mendja e tij, por nga shpallja hyjnore që i erdhi nga Allahu i Lartësuar. Kjo është një provë se ai është i dërguar i vërtetë, sepse ai po tregon për ngjarje që kanë ndodhur para lindjes së tij, të cilat nuk mund t'i dijë askush përveçse me anë të shpalljes nga Allahu.

Përfitimet nga kjo ajet:

1. E vërteta e profetësisë së Muhammedit - paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi të - sepse ai tregon për ngjarje të fshehta që kanë ndodhur në botën e lartë, të cilat nuk mund t'i dijë askush pa shpallje hyjnore.
2. Dija e vërtetë vjen vetëm nga Allahu, dhe njeriu nuk ka dijeni përveç asaj që Allahu ia mëson.
3. Përulësia e profetit - paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi të - para Zotit të tij, duke pranuar se dija e tij është e kufizuar dhe se çdo gjë që di vjen nga mëshira e Allahut.
4. Nxiten njerëzit që t'i drejtohen Allahut për dije dhe të kërkojnë ndihmë prej Tij, sepse Ai është burimi i gjithë diturisë.
5. Rëndësia e historisë së krijimit të Ademit dhe nderi që Allahu i dha njeriut, gjë që e bën njeriun të ndihet krenar për origjinën e tij dhe të përpiqet të jetojë në përputhje me atë nder.