ซูเราะฮฺ ศอด — อายะฮฺ 70

คำอธิบายความหมายของคำสำคัญ:

• يُوحَى (ถูกวะฮีย์/ถูกประทานมา) หมายถึง การที่อัลลอฮ์ทรงสื่อสารหรือประทานความรู้แก่ศาสนทูตของพระองค์
• نَذِيرٌ (ผู้ตักเตือน) หมายถึง ผู้ที่ทำหน้าที่เตือนมนุษย์ให้เกรงกลัวต่อการลงโทษของอัลลอฮ์
• مُبِينٌ (อย่างชัดแจ้ง) หมายถึง การตักเตือนที่กระจ่างแจ้ง ไม่มีความคลุมเครือ

การตีความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้เป็นส่วนหนึ่งของคำกล่าวของท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ที่ทรงตอบโต้ต่อกลุ่มชนที่ปฏิเสธและกล่าวหาท่านในเรื่องต่างๆ เกี่ยวกับความลับของฟากฟ้าและเรื่องของวันปรโลก

ความหมายโดยรวมคือ ท่านนบีกำลังชี้แจงว่า สิ่งที่ท่านกล่าวถึงนั้นมิได้มาจากความคิดหรือการคาดเดาของตนเอง หากแต่เป็นสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงประทานวะฮีย์แก่ท่านเท่านั้น และจุดประสงค์หลักของการประทานวะฮีย์นั้นก็เพื่อให้ท่านทำหน้าที่เป็นผู้ตักเตือนมนุษย์อย่างชัดแจ้ง กล่าวคือ ท่านมิได้อ้างความรู้ในสิ่งเร้นลับด้วยตนเอง แต่ทุกสิ่งที่ท่านบอกกล่าวล้วนมาจากการเปิดเผยของอัลลอฮ์ และหน้าที่ของท่านคือการถ่ายทอดคำตักเตือนให้แก่มนุษยชาติอย่างแจ่มแจ้งเท่านั้น

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับจากอายะฮ์:

1. ความจริงใจของศาสนทูต — อายะฮ์นี้สะท้อนถึงความซื่อสัตย์และความจริงใจของท่านนบีที่มิได้กล่าวอ้างสิ่งใดนอกเหนือจากที่อัลลอฮ์ทรงประทานให้ ท่านมิได้แสวงหาผลประโยชน์หรืออำนาจใดๆ จากการเป็นศาสนทูต
2. ความเมตตาของอัลลอฮ์ต่อมนุษย์ — การที่อัลลอฮ์ทรงส่งผู้ตักเตือนมายังมนุษย์นั้น เป็นความเมตตาอันยิ่งใหญ่ เพราะพระองค์มิได้ทรงปล่อยให้มนุษย์หลงทางโดยไม่มีผู้ชี้ทาง
3. ความรับผิดชอบในการเผยแผ่ — อายะฮ์นี้สอนให้เราตระหนักว่า การเชิญชวนสู่ความดีและการตักเตือนผู้อื่นนั้น เป็นภารกิจที่สำคัญและต้องกระทำด้วยความชัดเจน ไม่คลุมเครือ
4. การยอมรับในขีดจำกัดของความรู้ — ท่านนบีมิได้อ้างว่ารู้ทุกสิ่ง แต่ทรงบอกว่าความรู้ที่ท่านมีนั้นมาจากอัลลอฮ์เท่านั้น สอนให้เรารู้จักถ่อมตนและไม่โอ้อวดในสิ่งที่ตนรู้
5. ความสำคัญของการพึ่งพาวะฮีย์ — แหล่งความรู้ที่แท้จริงเกี่ยวกับเรื่องเร้นลับและหลักคำสอนนั้น ต้องมาจากการประทานของอัลลอฮ์เท่านั้น มิใช่จากการคาดเดาหรือปรัชญาของมนุษย์