Surah Az-Zumar — Talata 46

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Fāṭir as-samāwāti wal-arḍ: Ang Tagapaglikha ng mga kalangitan at kalupaan nang walang sinusundang naunang halimbawa.
• ʿĀlim al-ghaybi wash-shahādah: Ang Nakaaalam sa mga nakatago (ghayb) at mga nakikita (shahādah) — ang lahat ng bagay na hindi nakikita ng mga nilalang at ang mga nasasaksihan nila.
• Taḥkumu: Ikaw ang humuhusga at nagpapasya.
• Yakhtalifūn: Sila ay nagkakaiba-iba (sa mga paniniwala at pananaw).

Interpretasyon ng Talata:

Sabihin mo, O Muhammad — bilang pagtuturo sa mga tao ng paraan ng pagdalangin at paglapit sa Allah —: "O Allah, O Tagapaglikha ng mga kalangitan at kalupaan, na Siyang lumikha sa mga ito nang walang sinusundang modelo, ang Nakaaalam sa lahat ng nakatago at lantad, walang anumang bagay ang naikukubli sa Iyo. Ikaw lamang ang humuhusga sa pagitan ng Iyong mga alipin sa Araw ng Paghuhukom hinggil sa mga bagay na kanilang pinagkaiba-iba sa mundong ito — maging ito man ay tungkol sa Iyong pagkakakilanlan, sa Iyong kadakilaan, sa pagsamba sa Iyo, o sa pagsunod sa Iyong mga sugo. Ikaw ang magpapakita kung sino ang nasa katotohanan at kung sino ang nasa kamalian, kung sino ang masaya at kung sino ang malungkot. At ang panalanging ito ay bahagi ng mga panalangin ng Propeta (sumakanya nawa ang kapayapaan at pagpapala), na itinuturo sa mga mananampalataya na lumapit sa Allah sa pamamagitan ng Kanyang mga Banal na Pangalan at matataas na Katangian, at humingi sa Kanya ng patnubay tungo sa katotohanan sa mga pinagkakaibaang usapin, sapagkat Siya ang tanging Gabay sa tuwid na landas.

Mga Aral at Bunga ng Talata:

1. Ang kadakilaan ng pagdalangin sa Allah sa pamamagitan ng Kanyang mga Pangalan at Katangian — tulad ng "Fāṭir" (Tagapaglikha) at "ʿĀlim al-ghayb wash-shahādah" (Nakaaalam sa nakatago at lantad) — sapagkat ito ay dahilan ng pagtugon sa panalangin at paglapit sa Kanya.
2. Ang katiyakan na ang Allah lamang ang tunay na Hukom sa pagitan ng Kanyang mga alipin sa Araw ng Paghuhukom, at Siya ang maghihiwalay sa mga nagkakaiba-iba — kaya nararapat sa tao na huwag magmadali sa paghatol sa mga bagay na pinagtatalunan, bagkus ay ipaubaya ang hatol sa Allah.
3. Ang pagtuturo ng Propeta (sumakanya nawa ang kapayapaan at pagpapala) sa kanyang mga tagasunod na maging mapagpakumbaba sa harap ng Allah at manalangin sa Kanya para sa patnubay sa mga usapin ng pagkakaiba-iba — ito ay nagpapakita ng kagandahan ng Islam na nagtuturo ng paglapit sa Allah sa lahat ng pagkakataon.
4. Ang pagkilala sa dalawang uri ng kaalaman ng Allah: ang kaalaman sa nakatago (ghayb) at sa nakikita (shahādah) — ito ay nagpapalalim ng pananampalataya at nagpapalakas ng pagtitiwala sa Kanya, sapagkat walang anumang bagay ang naikukubli sa Kanya.
5. Ang talatang ito ay nagtuturo sa atin ng pag-asa sa katarungan ng Allah sa Araw ng Paghuhukom — isang katiyakan na nagbibigay ng kapanatagan sa puso ng mga naaapi at nagpapaalala sa mga umaapi na mayroong Araw ng pagtutuos.