Аз-Зумар сүресі — Аят 57

1. Сөздердің мағынасы:

• أَوْ تَقُولَ — немесе айтады, яғни айтуы мүмкін.
• لَوْ أَنَّ اللَّهَ هَدَانِي — егер Аллаһ мені тура жолға салған болса.
• لَكُنتُ مِنَ الْمُتَّقِينَ — мен тақуалардан болар едім.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аятта Аллаһ Тағала қиямет күні күпірлік пен күнәға батқан адамдардың айтатын сылтауларының бірін баяндайды. Ол адам: «Егер Аллаһ мені тура жолға салып, өз диініне бағыттаған болса, мен де тақуалардан, яғни Аллаһқа серік қоспай, күнәлардан бойын тартып, әмірлерін орындағандардан болар едім» дейді. Бұл — тағдырды сылтау етіп, өз күнәсін Аллаһқа аудару әрекеті. Шындығында, Аллаһ адамдарға тура жолды көрсетіп, пайғамбарлар мен кітаптар арқылы бағыт берді, бірақ олар өз еріктерімен теріс жолды таңдады. Енді ақыретте өкініп, «мені тура жолға салған болса» деп сылтау айту оларға пайда бермейді. Бұл аят адамның өз таңдауы үшін жауапты екенін, Аллаһтың тура жолды көрсеткенін, бірақ әркім өз еркімен тақуалыққа ұмтылуы керектігін ескертеді.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Аллаһ Тағала адамзатқа тура жолды көрсетіп, хидаят есігін ашық қойған. Бұл — Оның шексіз мейірімінің белгісі.
• Тақуалық — Аллаһтың әмірлерін орындап, тыйғандарынан тыйылу арқылы жететін құрметті дәреже. Әрбір мұсылман осы дәрежеге ұмтылуы керек.
• Тағдырды сылтау етіп, жауапкершіліктен қашу дұрыс емес. Адам өз таңдауы үшін өзі жауапты.
• Өкініш пайда бермейтін сәтке жетпей тұрып, дүниеде Аллаһтың жолына түсу — ақылдылықтың белгісі.
• Бұл аят бізді Исламға деген ықыласты арттырып, Аллаһтың берген хидаят нығметіне шүкір етуге шақырады.