ሱረቱ አን-ኒሳ — አንቀጽ 149

የቃላት ማብራሪያ፦

• تُبْدُوا: ግልጽ ታደርጉ፣ ትገልጹ።
• خَيْرًا: መልካም ነገር፣ በቃልም በተግባርም የሚሆን በጎ ሥራ።
• تُخْفُوهُ: ስትደብቁት፣ ስትሸፍኑት።
• تَعْفُوا: ትተዉ፣ ምሕረት ታደርጉ።
• سُوءٍ: ክፉ ነገር፣ በደል፣ መገፋት።
• عَفُوًّا: በጣም ምሕረት አድራጊ፣ ይቅር ባይ።
• قَدِيرًا: በሁሉም ነገር ላይ ቻይ፣ ኃያል።

የአንቀጹ ትርጉምና ትምህርቱ፦

አላህ ሱብሓነሁ ወተዓላ በዚህች አንቀጽ ውስጥ ለሙእሚኖች የልብ ልግስናንና የመተውን መንገድ ያሳያል። እንዲህ ይላል፦ መልካም ነገርን በይፋ ብትሠሩ ወይም በምስጢር ብትሠሩት፣ ወይም አንድ ሰው በደል ቢፈጽምባችሁ ተዉት፣ ምሕረት አድርጉለት፣ በቀልን አትመልሱ፤ አላህ በጣም ይቅር ባይና በሁሉም ነገር ላይ ቻይ ነውና።

ይህ አንቀጽ ሁለት ትልቅ ትምህርት ይዟል፦

አንደኛ፦ መልካም ሥራን በይፋም ሆነ በምስጢር ማድረግ ይፈለጋል። ሰው መልካም ነገርን በይፋ ሲሠራ ሌሎች ይመለከቱትና ይማሩበታል፤ በምስጢር ሲሠራው ደግሞ ኢኽላስ (ንጹሕ ልቦና) ይጠበቃል። ሁለቱም መንገዶች በሺርዓ የተመሰገኑ ናቸው።

ሁለተኛ፦ ሰው በደል ሲደርስበት ሁለት አማራጮች አሉት፦ በፍትሕ መመለስ ወይም ይቅር ማለት። ነገር ግን ይቅር ማለት የተሻለና የከፋ ምንዳ አለው። አላህ ራሱ ኃጢአተኞችን በሙሉ ኃይሉ ሊቀጣ የሚችል ሆኖ እንኳ ይቅር ይላል። እኛም የአላህን ስምና ባህርይ በመከተል ይቅር ማለትን ልማዳችን ማድረግ አለብን።

እንግዲህ ውድ ሙእሚን ሆይ! አላህ ይቅር ባይና ቻይ ነው። እኛም ሌሎችን ይቅር ስንል አላህ እኛን ይቅር ይለናል። ምሕረት የልብ ማጌጫ፣ የነፍስ ማረፊያ፣ የኅብረተሰብ ማገናኛ ነው። በዚህ ዓለም ይቅር ባይ ሰው በአላህ ዘንድ ታላቅ ደረጃ አለው፤ በመጨረሻው ቀንም የአላህን ምሕረት ያገኛል። ስለዚህ ይቅር ማለትን እንለማመድ፤ ልባችንን ከጥላቻና ከቂም ነጻ እናድርግ፤ የአላህን ውዴታና ምሕረት ለማግኘት እንሯሯጥ።