سوره نساء — آيت 149

1) ڪلمات جي معنيٰ:

• تُبْدُوا: ظاهر ڪريو، ڏيکاريو.
• خَيْرًا: ڀلائي، نيڪي، چڱائي (قولي يا فعلي).
• تُخْفُوهُ: لڪايو، ڍڪيو (يعني ڀلائي کي لڪائي رکو).
• تَعْفُوا: معاف ڪريو، درگذر ڪريو.
• سُوءٍ: برائي، ظلم، زيادتي.
• عَفُوًّا: وڏو معاف ڪندڙ.
• قَدِيرًا: وڏي قدرت وارو، قادر مطلق.

2) آيت جي تفسير:

الله تعاليٰ پنهنجي ٻانهن کي هدايت ڪري ٿو ته ڀلائي ۽ نيڪيءَ جا ڪم ڪريو، چاهي اها ڀلائي ظاهر ڪريو يا لڪائي رکو، ۽ جيڪڏهن ڪو اوھان سان برائي يا ظلم ڪري ته ان کي معاف ڪري ڇڏيو ۽ بدلو نه وٺو. اهو ئي بهترين ۽ بلندترين اخلاق آهي. پوءِ الله تعاليٰ پنهنجي صفت بيان ڪري ٿو ته هو وڏو معاف ڪندڙ آهي ۽ ان سان گڏ وڏي قدرت وارو به آهي. يعني الله پنهنجي ٻانهن جي گناهن کي معاف ڪرڻ تي قادر آهي، حالانڪه هو انهن کي سزا ڏيڻ تي به پوري قدرت رکي ٿو. تنهن ڪري اوھان به الله جي ان صفت کي پنهنجو نمونو بڻايو ۽ ماڻهن کي معاف ڪريو، ته جيئن الله به اوھان کي معاف ڪري ۽ اوھان تي رحم ڪري.

3) آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا:

• هي آيت اسان کي سيکاريندي آهي ته ڀلائيءَ جو ڪم ڪرڻ ۾ نه جهيڪو ۽ نه رياڪاري ڪجي، بلڪه خلوص سان چڱا ڪم ڪجن، چاهي ماڻهو ڏسن يا نه ڏسن.
• معاف ڪرڻ ۽ درگذر ڪرڻ اسلام جي عظيم اخلاقي تعليم آهي. جيڪو معاف ڪري ٿو، الله ان کي عزت ۽ اجر عطا ڪري ٿو.
• الله تعاليٰ پاڻ معاف ڪندڙ ۽ قادر آهي، تنهن ڪري اسان کي به پنهنجي وس ۾ رهي معاف ڪرڻ گهرجي، ڇاڪاڻ ته معاف ڪرڻ سان دلين ۾ محبت ۽ ڀائيچارو وڌندو آهي.
• هي آيت اسان کي ترغيب ڏئي ٿي ته اسان الله جي صفتن کي پنهنجو مثال بڻايون، ته جيئن قيامت جي ڏينهن الله به اسان کي معاف ڪري ۽ اسان کي پنهنجي رحمت ۾ داخل ڪري.
• اسلام هڪ آسان ۽ خوبصورت دين آهي، جيڪو انسان کي نيڪي، معافي ۽ سهڻي اخلاق جي تعليم ڏئي ٿو. جيڪو ان تي عمل ڪري ٿو، اهو دنيا ۽ آخرت ۾ ڪامياب ٿئي ٿو.