Nisa surəsi — Ayə 62

Kəlmələrin mənaları:

• Müsibət – çətinlik, bəla, fəlakət.
• Mə qəddəmət əydihim – onların öz əllərinin qabaqcadan etdiyi (günahlar, pis əməllər).
• İhsan – yaxşılıq, gözəl davranış, xeyirxahlıq.
• Tövfiq – uyğunlaşdırmaq, barışdırmaq, iki tərəfi razı salmaq.

Təfsir:

Ey Peyğəmbər! Görəsən o münafiqlərin halı necə olacaq o zaman ki, onlara öz əlləri ilə etdikləri pis əməllərin, günahların nəticəsi olaraq bir müsibət üz verəcək – məsələn, Ömər (r.a.) onlardan birini öldürdüyü zaman? Onlar sənin yanına gəlib qan bahası istəyəcək və and içib deyəcəklər: "Biz sənin hökmünə razı olmayıb başqa birini hakim seçməklə pis bir niyyət güdməmişik, əksinə, məqsədimiz yalnız yaxşılıq etmək, iki düşmən tərəfi barışdırmaq və onların arasında ədalət qurmaq idi." Lakin onlar bu andlarında yalançıdırlar! Çünki əsl yaxşılıq və barışıq yalnız Allahın nazil etdiyi hökmlə hakimlik etməkdədir. Onların məqsədi sənin hökmünü qəbul etməmək və öz nəfslərinin istəyinə uymaqdır.

Bu ayə bizə öyrədir ki, insan nə qədər gözəl bəhanələr gətirsə də, Allah hər şeyi bilir və gizli niyyətləri aşkar edir. Münafiqlik və ikiüzlülük heç vaxt xeyir gətirməz; insan hər işində səmimi olmalı, Allahın hökmünə tam təslim olmalıdır. Çünki əsl uğur və xoşbəxtlik yalnız Allahın razılığını qazanmaqdadır. Bu səbəbdən, ey möminlər, hər hansı bir çətinliklə qarşılaşdıqda, dərhal Allaha üz tutun, Peyğəmbərin (s.ə.s.) yoluna qayıdın və öz günahlarınızdan tövbə edin. Unutmayın ki, Allah tövbə edənləri sevir və onların günahlarını bağışlayır. Bu ayə həm də bizə xəbərdarlıq edir ki, pis əməllərin nəticəsi mütləq insanı haqlayacaq, lakin səmimi tövbə və əməlisalehlik hər çətinliyin dərmanıdır.