Сураи Ан-Ниса Оят 79 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ҳар хайре, ки ба ту расад, аз ҷониби Худост ва…

Ан-Ниса · 79/176

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Ниса

مَّا أَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللَّهِ ۖ وَمَا أَصَابَكَ مِن سَيِّئَةٍ فَمِن نَّفْسِكَ ۚ وَأَرْسَلْنَاكَ لِلنَّاسِ رَسُولًا ۚ وَكَفَىٰ بِاللَّهِ شَهِيدًا ۝٧٩

🔤 Transliteration

Maaa asaabaka min hasanatin faminal laahi wa maaa asaaabaka min saiyi`atin famin nafsik; wa arsalnaaka linnaasi Rasoolaa; wa kafaa billaahi Shaheedaa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ҳар хайре, ки ба ту расад, аз ҷониби Худост ва ҳар шаре, ки ба ту расад, аз ҷониби худи туст. Туро ба пайғамбарӣ ба сӯи мардум фиристодем ва Худо ба шоҳидӣ кифоя аст.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

حَسَنَةٍ — неъмат, хайр, некӣ ва фаровонӣ.
سَيِّئَةٍ — бадӣ, мусибат, сахтӣ ва нохушӣ.
أَصَابَكَ — ба ту расид, туро фаро гирифт.
شَهِيدًا — гувоҳ, шоҳид.

Тафсири оят:

Эй инсон, ҳар неъмату хайре, ки ба ту мерасад — аз ризқу фарзанд, саломатӣ ва осоиш — ҳама аз ҷониби Худованди бузургвор аст. Ӯ бо фазлу эҳсони худ ин неъматҳоро ба ту ато кардааст, на ба сабаби саъю кӯшиши ту танҳо. Ва ҳар бадӣ, мусибат ва сахтие, ки ба ту мерасад — дар ризқу фарзанд ё дигар корҳо — сабаби он худи ту ҳастӣ, яъне гуноҳҳое, ки дастҳои ту кардаанд ва роҳҳое, ки ту интихоб кардаӣ. Пас ин оят ба мо меомӯзад, ки неъматҳоро ба Худо нисбат диҳем ва дар вақти мушкилӣ ба худ бинем ва тавба кунем.

Сипас Худованд ба Паёмбари худ (с) муроҷиат карда мефармояд: Мо туро ба сӯи тамоми мардум ҳамчун паёмбар фиристодем, то рисолати Парвардигоратро ба онҳо расонӣ. Ва Худо барои гувоҳӣ ба ростӣ ва дурустии рисолати ту кофӣ аст — Ӯ бо далелҳову мӯъҷизаҳое, ки ба ту ато кардааст, шоҳидӣ медиҳад, ки ту воқеан паёмбари Ӯ ҳастӣ.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят моро тарбият мекунад, ки ҳамаи неъматҳоро аз Худо донем ва шукргузор бошем, зеро шукр неъматро зиёд мекунад.
Ҳангоми ба мусибат дучор шудан бояд ба худ муроҷиа кунем ва гуноҳҳои худро бидидем, на ба Худо норозӣ шавем — ин роҳи тавба ва ислоҳ аст.
Оят собит мекунад, ки Муҳаммад (с) ба тамоми инсоният паёмбар фиристода шудааст, на танҳо ба арабҳо — ин далели умумияти рисолати ислом аст.
Гувоҳии Худо ба рисолати Паёмбар (с) ба мо итминон медиҳад, ки Қуръон ва ислом ҳақ аст ва мо метавонем бо дили ором ба он пайравӣ кунем.
Ин оят моро ба сӯи адолат ва инсоф ҳидоят мекунад: неъматро ба Худо нисбат диҳем ва камбудиро аз худи худ донем — ин ахлоқи баланди исломӣ аст, ки ҷомеаро ба некӣ ва ҳамдигарфаҳмӣ мебарад.

📜 Оят 77-81 — Сураи Ан-Ниса

77أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ قِيلَ لَهُمْ كُفُّوا أَيْدِيَكُمْ وَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ إِذَا فَرِيقٌ مِّنْهُمْ يَخْشَوْنَ النَّاسَ كَخَشْيَةِ اللَّهِ أَوْ أَشَدَّ خَشْيَةً ۚ وَقَالُوا رَبَّنَا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتَالَ لَوْلَا أَخَّرْتَنَا إِلَىٰ أَجَلٍ قَرِيبٍ ۗ قُلْ مَتَاعُ الدُّنْيَا قَلِيلٌ وَالْآخِرَةُ خَيْرٌ لِّمَنِ اتَّقَىٰ وَلَا تُظْلَمُونَ فَتِيلًا

Оё надидӣ касонеро, ки ба онҳо гуфта шуд, ки акнун аз ҷанг бозистед ва намоз бихонед ва закот бидиҳед, ки чун ҷангидан бар онон муқаррар шуд, гурӯҳе чунон аз мардум тарсиданд, ки бояд аз Худо метарсиданд? Ҳатто тарсе бештар аз тарси Худо. Ва гуфтанд: «Эй Парвардигори мо, чаро ҷангро бар мо воҷиб кардаӣ ва моро мӯҳлат намедиҳӣ, то ба марги худ, ки наздик аст, бимирем?» Бигӯ: «Ма- тоъи инҷаҳони андак аст ва охират аз они парҳезгорон аст ва ба шумо ҳатто ба қадри риштае, ки дар миёни донаи хурмост, ситам намешавад».

78أَيْنَمَا تَكُونُوا يُدْرِككُّمُ الْمَوْتُ وَلَوْ كُنتُمْ فِي بُرُوجٍ مُّشَيَّدَةٍ ۗ وَإِن تُصِبْهُمْ حَسَنَةٌ يَقُولُوا هَٰذِهِ مِنْ عِندِ اللَّهِ ۖ وَإِن تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَقُولُوا هَٰذِهِ مِنْ عِندِكَ ۚ قُلْ كُلٌّ مِّنْ عِندِ اللَّهِ ۖ فَمَالِ هَٰؤُلَاءِ الْقَوْمِ لَا يَكَادُونَ يَفْقَهُونَ حَدِيثًا

Дар ҷо, ки бошед, агарчӣ дар ҳисорҳои сахт устувор бошед, марг шуморо дармеёбад. Ва агар хайре ба онҳо расад, мегӯянд, ки аз ҷониби Худо буд ва агар шарре ба онҳо расад, мегӯянд, ки аз ҷониби ту буд. Бигӯ: «Ҳама аз ҷониби Худост». Чӣ бар сари ин қавм омадааст, ки ҳеҷ суханеро намефаҳманд?

79مَّا أَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللَّهِ ۖ وَمَا أَصَابَكَ مِن سَيِّئَةٍ فَمِن نَّفْسِكَ ۚ وَأَرْسَلْنَاكَ لِلنَّاسِ رَسُولًا ۚ وَكَفَىٰ بِاللَّهِ شَهِيدًا

80مَّن يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطَاعَ اللَّهَ ۖ وَمَن تَوَلَّىٰ فَمَا أَرْسَلْنَاكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظًا

Ҳар кӣ ба паёмбар итоъат кунад, ба Худо итоъат кардааст. Ва онҳое, ки рӯй гардонанд, пас Мо туро ба нигаҳбонии онҳо нафиристодаем.

81وَيَقُولُونَ طَاعَةٌ فَإِذَا بَرَزُوا مِنْ عِندِكَ بَيَّتَ طَائِفَةٌ مِّنْهُمْ غَيْرَ الَّذِي تَقُولُ ۖ وَاللَّهُ يَكْتُبُ مَا يُبَيِّتُونَ ۖ فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ ۚ وَكَفَىٰ بِاللَّهِ وَكِيلًا

Мегӯянд: «Фармонбардорем!» Ва чун аз назди ту берун шаванд, гурӯҳе аз онҳо ба шаб зндди он чӣ ту мегӯӣ, андешае дар дил мепарваранд. Ва Худо он чиро шаб дар хотир гирифтаанд, менависад. Пас, аз онҳо рӯй гардон ва бар Худой таваккал кун, ки Ӯ корсозиро кофист.

← Оят 78 📖 Ан-Ниса Оят 80 →

Ан-НисаФеҳристи Қуръон

176Оят

MedinanRevelation

79Оят

Тарҷума — Ан-Ниса 79

Сураи Ан-Ниса Оят 79 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ҳар хайре, ки ба ту расад, аз ҷониби Худост ва…

Сураи Оят 79/176 — Сураи Ан-Ниса النساء (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Ниса Гӯш кун, Сураи Ан-Ниса Тарҷума, Сураи Ан-Ниса mp3, Сураи Ан-Ниса pdf. Оят 77–81. Ба Тоҷикӣ: Русский.