سورت غافر — آیت 30

د معنا کلمې:

• الأحزاب: هغه ډلې او لښکرې چې د خپلو پېغمبرانو پر ضد سره يو ځای شوي وو، لکه د نوح، عاد، ثمود او نورو قومونو پېښې.

تفسير:

او هغه سړی چې ايمان يې راوړی و (د فرعون له کورنۍ څخه) خپل قوم ته وويل: اې زما قومه! زه پر تاسو باندې د هغو ډلو د ورځې په شان د عذاب وېره لرم، کومې ډلې چې له دې وړاندې د خپلو پېغمبرانو پر ضد سره يو ځای شوې وې. هغه غوښتل چې خپل قوم له هغه عذابه ووېروي چې پر پخوانيو قومونو نازل شوی و، ځکه چې دوی د موسى عليه السلام د وژلو اراده کړې وه. هغه ورته وويل: که تاسو موسى ووژنئ، نو پر تاسو به هم هغه عذاب راشي چې پر هغو پخوانيو قومونو راغلی و چې د خپلو پېغمبرانو مخالفت يې کړی و، لکه د نوح قوم چې په سيلاب کې ډوب شو، او د عاد او ثمود قومونه چې په باد او چغې سره هلاک شول. دا خبره يې د نصيحت او خبرداري په توګه کوله، ځکه چې هغه پر خپل قوم باندې رحم کاوه او نه يې غوښتل چې دوی د الله له عذابه سره مخ شي.

فايدې:

1. دا آيت د مؤمن د زړورتيا او د حق د ويلو جرئت ښيي، چې يو مؤمن بايد د خپل قوم د مخالفت په وخت کې هم حق ووايي او د هغوی له عذابه وېروي.
2. په دې کې د پخوانيو قومونو د سرنوشت څخه عبرت اخيستل ښودل شوي، چې څوک د الله له پېغمبرانو سره مخالفت کوي، نو د الله عذاب پرې راځي.
3. دا آيت د رحمت او شفقت ښودنه کوي، چې مؤمن بايد پر خپل قوم باندې رحم وکړي او هغوی له خطرونو څخه ووېروي، لکه څنګه چې دا سړی يې کاوه.
4. په دې کې دا هم ښودل شوي چې الله جل جلاله د خپلو بندګانو سره په رحمت او مهربانۍ سره چلند کوي، ځکه چې هغه دوی ته د عذاب څخه د مخه خبرداری ورکوي، تر څو بېرته راشي او توبه وباسي.