سورت غافر — آیت 31

د کلمو معناګانې:

• دَأْبِ: عادت، رواج، طریقه یا حال.
• قَوْمِ نُوحٍ: د نوح علیه السلام قوم.
• عَادٍ: د عاد قوم (چې د هود علیه السلام قوم وو).
• ثَمُودَ: د ثمود قوم (چې د صالح علیه السلام قوم وو).
• ظُلْمًا: ظلم، بې انصافي، له حده تېرېدل.

د آیت تفسیر:

الله تعالی په دې آیت کې خپل پیغمبر حضرت محمد صلی الله علیه وسلم او مومنانو ته تسلیت او دلاسا ورکوي، چې د کفارو دښمني او تکذیب نوی کار نه دی، بلکې دا د پخوانیو قومونو عادت وو. لکه څنګه چې د نوح، عاد او ثمود قومونو خپل پیغمبران دروغجن وګڼل او پر کفر او سرکشۍ ټینګار یې وکړ، نو الله تعالی دوی ته د خپل عذاب په رسولو سره سزا ورکړه. همدارنګه هغه قومونه چې له دوی وروسته راغلل، لکه د فرعون قوم او نور، د همدې کفر او تکذیب له امله هلاک شول.

بیا الله تعالی خپله عدالت او حکمت بیانوي، چې هغه د خپلو بنده ګانو پر ظلم نه کوي او نه یې پرته له ګناه څخه عذابوي. بلکه هر څوک چې عذاب شي، د خپلو ګناهونو او سرکشۍ په سبب عذابېږي. الله تعالی له ظلم او بې انصافۍ څخه پاک او لرې دی، او خپل بنده ګان یوازې د دوی د عملونو له مخې سزا ورکوي.

د آیت څخه ترلاسه شوې ګټې:

1. د پیغمبرانو لارې ته صبر: دا آیت مومنانو ته تسلیت ورکوي چې د دښمنانو مخالفت نوی نه دی، بلکې دا د پخوانیو قومونو عادت وو، نو باید صبر او استقامت وکړو.
2. د الله عدالت: الله تعالی له ظلم څخه پاک دی، نو هر څوک چې سزا ویني، د خپلو عملونو په سبب یې ویني. دا خبره مومنانو ته اطمینان ورکوي چې الله تعالی له هرچا سره انصاف کوي.
3. د عذاب څخه وېره: دا آیت انسان ته دا درس ورکوي چې د الله له عذاب څخه ووېرېږي او د پخوانیو قومونو له برخلیک څخه عبرت واخلي، ځکه چې الله تعالی له کوم ظلم پرته د سرکشو قومونو سره معامله کړې ده.
4. د توحید او اطاعت اهمیت: دا آیت د دې یادونه کوي چې یوازې د الله اطاعت او د هغه د رسولانو پیروي د نجات لامل ګرځي، او د کفر او تکذیب پایله تل د هلاکت او عذاب وي.