Surah Gafir — Talata 30

Isang nananampalataya, isang tao mula sa pamayanan ni Paraon, na naglilingid ng kanyang pananampalataya ang nagsabi: “Iyo bang papatayin ang isang tao dahilan sa siya ay nagsasabi ng: “Ang aking Panginoon ay si Allah?”, kung siya ay katotohanang pumarito sa iyo na may maliwanag na mga Tanda (mga katibayan) mula sa iyong Panginoon? At kung siya man ay maging sinungaling, sasakanya (ang kasalanan) ng kanyang kasinungalingan; datapuwa’t kung siya ay nagsasabi ng katotohanan, kung gayon ay sasapit sa iyo ang mga bagay (ng kapinsalaan) na kung saan ikaw ay kanyang pinaaalalahanan. Katotohanang si Allah ay hindi namamatnubay sa Musrif (isang mapagsamba sa diyus-diyosan, isang mamatay tao na nagpapadanak ng dugo ng walang karapatan, sila na gumagawa ng malalaking kasalanan, mapang-api at lumalabag sa mga utos), na isang nagsisinungaling!”

“o aking pamayanan!, nasa sa inyo ngayon ang kapamahalaan sa araw na ito. Nasa sa inyo ang mataas na kamay (kapangyarihan) sa kalupaan; datapuwa’t sino ang tutulong sa atin sa kaparusahan ni Allah kung ito ay dumatal sa atin?” Si Paraon ay nagsabi: “Itinuturo ko lamang sa iyo kung ano ang aking nakikita (sa aking sarili); at hindi rin kita pinapatnubayan maliban sa landas ng katuwiran!”

Na katulad nang kinasapitan ng mga angkan ni Noe, ni A’ad, at ni Thamud, at sa mga sumunod sa kanila. Datapuwa’t si Allah ay hindi kailanman naghahangad ng kawalang katarungan sa Kanyang mga lingkod

“At, o aking pamayanan! Pinangangambahan ko sa inyo ang Araw na magkakaroon nang sabay na pagtatawagan (sa pagitan ng mga tao nang Impiyerno at Paraiso)