غافر سۈرىسى — ئايەت 30

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەر:

• يَا قَوْمِ: ئى پەقەت مېنىڭ قەۋمىم، مېنىڭ خەلقىم.
• مِثْلَ يَوْمِ الْأَحْزَابِ: ئەھزاب كۈنىگە ئوخشاش كۈن. "ئەھزاب" دېگەن سۆز "ھىزب" سۆزىنىڭ كۆپلۈك شەكلى بولۇپ، "گۇرۇھلار، جامائەتلەر" دېگەن مەنىدە. بۇ يەردە ئىلگىرىكى ئۈممەتلەردىن پەيغەمبەرلىرىگە قارشى بىرلىشىپ چىققان گۇرۇھلارنى كۆرسىتىدۇ.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئىمان ئېيتقان كىشى پىرئەۋنگە ۋە ئۇنىڭ ئەتراپىدىكىلەرگە نەسىھەت قىلىپ، ئۇلارنى ئاگاھلاندۇرۇپ مۇنداق دېدى: ئى قەۋمىم! مەن سىلەرنىڭ مۇسانى ئادالەتسىزلىك بىلەن، زۇلۇم قىلىپ ئۆلتۈرۈشۈڭلاردىن ئەنسىرەيمەن. ئەگەر شۇنداق قىلساڭلار، ئاللاھ تائالا سىلەرگە ئىلگىرىكى ئۈممەتلەرگە كەلتۈرگەن ئازابىغا ئوخشاش ئازاب كەلتۈرۈشى مۇمكىن. ئۇ ئۈممەتلەر ئۆز پەيغەمبەرلىرىگە قارشى بىرلىشىپ، ئۇلارنى ئىنكار قىلىپ، ئۆلتۈرۈشكە ئۇرۇنغان ئىدى. ئاللاھ ئۇلارنى ھالاك قىلدى. بۇ كۈن تارىختا "ئەھزاب كۈنى" دەپ ئاتالغان. ھەر بىر گۇرۇھ ئۈچۈن ئالاھىدە جازا كۈنى بار ئىدى.

ئىمان ئېيتقان بۇ كىشى ئۆز قەۋمىنى ھەقىقەتەن ياخشىلىقنى خالايدىغان، ئۇلارغا سادىق بولغان بىر نەسىھەتچى ئىدى. ئۇ پەقەت ئۆزىنىڭ ھاياتىنى قوغداش ئۈچۈن ئەمەس، بەلكى پۈتۈن قەۋمىنىڭ ھالاكەتتىن قۇتۇلۇشى ئۈچۈن تىرىشچانلىق كۆرسەتتى. ئۇ مۇسانىڭ پەيغەمبەر ئىكەنلىكىنى، ئۇنىڭغا زىيان يەتكۈزۈشنىڭ ئاللاھنىڭ ئازابىنى كەلتۈرۈپ چىقىرىدىغانلىقىنى چۈشەندۈردى.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، پەيغەمبەرلەرگە ۋە ئۇلارنىڭ ئەگەشكۈچىلىرىگە زۇلۇم قىلىش ھەرگىز جازاسىز قالمايدۇ. ئاللاھ تائالا ئىلگىرىكى ئۈممەتلەرنىڭ تارىخىنى بىزگە ئىبرەت قىلىپ قويغان. ئىمانلىق كىشى ھەر ۋاقىت ئۆز قەۋمىنى ياخشىلىققا چاقىرىدۇ، ئۇلارنىڭ يامانلىقتىن يىراق بولۇشىنى ئۈمىد قىلىدۇ. بىز بۇ ئايەتتىن ئىبرەت ئېلىپ، ھەقىقەتكە قارشى تۇرۇشتىن ساقلىنىشىمىز، ئاللاھنىڭ پەيغەمبەرلىرىگە ۋە ئۇلارنىڭ يولىغا ئەگەشكۈچىلەرگە ھۆرمەت قىلىشىمىز كېرەك. ئاللاھ بىزنى ھەقىقەت يولىدا مۇستەھكەم قىلسۇن.