Sura Ghafir — Werset 31

Znaczenie słów:

• دَأْبِ – zwyczaj, sposób postępowania, utrwalona praktyka.
• قَوْمِ نُوحٍ – lud Noego (Nuh), który odrzucił jego wezwanie do jedności Boga.
• عَادٍ – lud ‘Ad, do którego został posłany prorok Hud.
• ثَمُودَ – lud Samud, do którego został posłany prorok Salih.
• مِثْلَ دَأْبِ – podobnie jak los i kara, która spotkała tych, którzy odrzucili prawdę.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Bóg – Wszechmogący i Najwyższy – przypomina, że kara, która spotkała wcześniejsze narody, była dokładnie taka sama, jak ta, która może spotkać tych, którzy odrzucają prawdę. Ich los był wynikiem ich własnego uporu i trwania w niewierze, a nie niesprawiedliwości ze strony Boga. Lud Noego, lud ‘Ad, lud Samud oraz inne społeczności, które przyszły po nich, zostały zniszczone, ponieważ odrzuciły posłańców i trwały w swoim błędzie, aż nadszedł na nich gniew Boży.

Bóg – chwała Mu – nie czyni niesprawiedliwości swoim sługom. Nie karze ich bez powodu ani nie obciąża ich grzechami innych. Każda kara, która ich spotyka, jest sprawiedliwą odpłatą za ich własne czyny. Bóg jest doskonale sprawiedliwy i nie pragnie krzywdy dla nikogo. Jego wyroki są oparte na mądrości i prawdzie, a ludzie są karani wyłącznie za to, co sami uczynili.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Ostrzeżenie przed konsekwencjami uporu – historia wcześniejszych narodów uczy nas, że odrzucanie prawdy i trwanie w niewierze prowadzi do zguby, niezależnie od czasu i miejsca.
2. Sprawiedliwość Boga – werset ten umacnia wiarę w to, że Bóg jest absolutnie sprawiedliwy. Nie karze bez powodu, a Jego wyroki są zawsze doskonałe.
3. Nadzieja dla wierzących – skoro Bóg nie chce niesprawiedliwości dla swoich sług, to każdy, kto szczerze szuka prawdy i postępuje sprawiedliwie, może być pewien Jego miłosierdzia i nagrody.
4. Przestroga przed złudzeniami – człowiek nie powinien myśleć, że uniknie odpowiedzialności za swoje czyny. Bóg widzi wszystko i każdy otrzyma to, na co zasłużył.
5. Zachęta do refleksji – werset ten skłania do zastanowienia się nad losem minionych narodów i wyciągnięcia wniosków, aby nie powtarzać ich błędów.