سورت غافر — آیت 32

د معناويو بياڼه (معاني الكلمات):

• يوم التناد: هغه ورځ چې خلک به يو بل ته په لوړ غږ زاري او فرياد كوي؛ د قيامت ورځ، چې هلته به هر څوك د خپل حال له امله په ژړا او افسوس سره يو بل ته غږ كوي.

د آيت تفسير:

اى زما قومه! زه پر تاسو د قيامت د ورځې له عذابه وېرېږم، هغه ورځ چې خلک به د سختې ډارونې او وېرې له امله يو بل ته غږ كوي؛ ځينې به د خپلو خپلوانو او دوستانو په هيله ورځي چې له دوى سره د مرستې غوښتنه وكړي، خو هېڅوك به د چا له كومې مرستې او شفاعت څخه برخمن نه شي. دا هغه ورځ ده چې هر څوك به د خپل ځان په فكر كې وي او له بله چا سره به د مرستې هيڅ توان نه لري. دا ورځ داسې سخته ده چې انسان به له خپل مور، پلار، وروڼو او اولادونو تښتي، ځكه چې هر څوك به د خپل ژغورنې په لټه كې وي.

فايدې (ګټې):

1. دا آيت مونږ ته دا ښيي چې د قيامت ورځ ډېره سخته او وېرونكې ده، نو بايد مونږ دې ته چمتو شو او د الله له عذابه ووېرېږو.
2. مونږ ته دا درس راكوي چې پر خپلوانو او ملګرو باور مه كوو، بلكې يواځې پر الله تعالی باور وكړو، ځكه چې په قيامت كې به هېڅوك زموږ له كومې مرستې سره نه شي راتلای.
3. دا آيت مونږ ته د نبي كريم (صلى الله عليه وسلم) او د هغه د پيروانو د شفقت او مهربانۍ ښودنه كوي، چې دوى يواځې د خپل ځان په فكر كې نه دي، بلكې د خپل قوم او امت د ژغورنې هيله هم لري.
4. مونږ ته دا پند راكوي چې د خپل ژوند په دوران كې داسې عملونه وكړو چې د قيامت په ورځ زموږ لپاره د آرامۍ او خونديتوب سبب شي، نه د افسوس او پښېمانۍ.