Surat Gafir — Ayat 85

1) Tegese tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• بَأْسَنَا (ba'sana): siksa utawa paukuman saka Allah.
• سُنَّتَ اللهِ (sunnatallah): dalan utawa aturan sing wis ditetepake dening Allah marang para kawulane.
• خَلَتْ (khalat): wis kelakon lan wis liwat ing umat-umat sadurunge.
• خَسِرَ (khasira): kapitunan utawa kalah.
• هُنَالِكَ (hunālika): ing wektu iku, yaiku nalika siksa teka.

2) Tegese ayat:

Nalika wong-wong kafir padha ndeleng siksa saka Allah teka, imane ora ana gunane maneh. Iman sing muncul ing wektu kaya ngono iku dudu iman sing tuwuh saka kesadaran lan pilihan ati, nanging iman sing kepeksa amarga wedi marang siksa. Mula ora bakal ditampa.

Iki wis dadi aturan sing wis ditetepake dening Allah marang para kawulane kabeh: sapa wae sing anyar gelem iman nalika wis ndeleng siksa, imane ora bakal migunani. Ing wektu iku, wong-wong kafir padha nandhang kapitunan gedhe, yaiku kelangan awake dhewe lan tiba ing karusakan amarga ora gelem mertobat lan ora gelem iman marang Allah sadurunge siksa teka.

3) Piwulang lan faedah saka ayat iki:

• Iman iku kudu tuwuh saka kesadaran lan kemauan ati, ora amarga kepeksa utawa wedi. Mula aja ngenteni nganti kahanan angel utawa cedhak pati, mumpung isih ana wektu, enggal-enggal padha iman lan mertobat marang Allah.
• Allah iku Maha Adil lan Maha Welas. Dheweke wis menehi wektu lan kesempatan sing akeh kanggo manungsa supaya padha mertobat sadurunge siksa teka. Iki nuduhake betapa gedhene katresnan Allah marang para kawulane.
• Wong sing gelem iman lan mertobat ing wektu sing tepat bakal begja lan slamet. Dadi aja sok nundha-nundha kabecikan, amarga wektu iku ora bisa dibaleni.
• Ayat iki ngelingake supaya kita tansah nyedhaki Allah, nindakake prentahe, lan ngedohi larangane, supaya ora kalebu golongan sing rugi kaya sing kasebut ing ayat iki.
• Islam iku agama sing kebak kabecikan lan tuntunan. Sapa wae sing gelem ngrungokake lan nglakoni, mesthi bakal nemu katentreman lan kabegjan ing donya lan akhirat.