غافر سۈرىسى — ئايەت 85

1) لۇغەت ئىزاھاتى:

• بَأْسَنَا: بىزنىڭ ئازابىمىز، جازامىز.
• سُنَّتَ اللَّهِ: ئاللاھنىڭ قويغان قانۇنىيىتى، ئاللاھنىڭ ئىنسانلار ئارىسىدا ئەبەدىي ئەمەل قىلىدىغان ئۆلچىمى.
• خَسِرَ: زىيان تارتتى، يوقىتىشqa ئۇچرىدى.
• هُنَالِكَ: ئۇ ۋاقىتتا، ئۇ چاغدا.

2) ئايەتنىڭ تەپسىرى:

بۇ ئايەت ئاللاھ تەئالانىڭ ئازابى كەلگەن ۋاقىتتا ئىماننىڭ پايدا بەرمەيدىغانلىقىنى، شۇنداقلا ئاللاھنىڭ ئىنسانلار ئارىسىدا ئەبەدىي ئەمەل قىلىدىغان قانۇنىيىتىنى بايان قىلىدۇ.

ئاللاھ تەئالا مۇنداق دەيدۇ: ئۇلار بىزنىڭ ئازابىمىزنى كۆزى بىلەن كۆرگەن ۋاقىتتا قىلغان ئىمانى ئۇلارغا ھەرگىز پايدا بەرمىدى. چۈنكى بۇ ئىمان ئۇلارنىڭ ئۆز ئىختىيارى بىلەن، قەلبىدىن چىقىپ قىلغان ئىمانى ئەمەس، بەلكى ئازابنى كۆرگەندە مەجبۇرىيەت ئاستىدا قىلغان ئىمانى ئىدى. ئاللاھ تەئالا ئىنسانلار ئارىسىدا شۇنداق قانۇنىيەت بېكىتكەنكى، ئازاب كەلگەن ۋاقىتتا قىلىنغان ئىمان ھەرگىز قوبۇل قىلىنمايدۇ. بۇ ئاللاھنىڭ ئۆتمۈشتە ئۆتكەن ئۈممەتلەرگە قوللانغان ئۆزگەرمەس قانۇنىيىتىدۇر.

ئۇ ۋاقىتتا كاپىرلار چوڭ زىيان تارتتى. ئۇلار ئاللاھقا كاپىر بولۇشى، ئاللاھنىڭ بىرلىكىنى ۋە ئىتائىتىنى ئىنكار قىلىشى سەۋەبىدىن ھالاكەت يولىغا كىرىپ، ئۆزلىرىنى ھالاكەتكە تاشلىدى. ئەگەر ئۇلار ئازابنى كۆرمىگەن ۋاقىتتا تەۋبە قىلغان بولسا ئىدى، ئەلۋەتتە پايدىلىنالايتتى. لېكىن ئۇلار ئازابنى كۆرگەندىن كېيىن تەۋبە قىلىشقا ئالدىرىدى، ئەمما ئۇ چاغدا تەۋبە ۋە ئىمان قوبۇل قىلىنمايدۇ.

بۇ ئايەتتىن ئىبرەت ئېلىش كېرەككى، ھاياتلىق ۋاقتىمىزدا، ئازاب كەلمىگەن ۋاقىتتا ئاللاھقا چىن قەلبىمىزدىن ئىمان ئېيتىشىمىز، ئەمەلى سالىھ قىلىشىمىز ۋە تەۋبە قىلىشىمىز كېرەك. ئاللاھ تەئالا بىزنى ئازاب كەلگەندە ئىمان ئېيتىدىغان، ئەمما ئىمانى پايدا بەرمەيدىغان كىشىلەردىن قىلمىسۇن. ئاللاھ تەئالا بىزگە ھىدايەت نېسىپ قىلىپ، ھاياتلىقىمىزدا ئۇنىڭغا سادىق بەندىلەردىن بولۇشىمىزنى نېسىپ قىلسۇن.