Surah Gafir — Talata 85

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• بَأْسَنَا: Ang aming parusa o kaparusahan.
• سُنَّتَ اللَّهِ: Ang pamamaraan ni Allah (Sunan ng Allah) na Kanyang itinakda at ipinatupad sa Kanyang mga nilikha.
• خَلَتْ: Lumipas na o naisakatuparan na noong una pa.
• هُنَالِكَ: Sa sandaling iyon, o sa lugar na iyon ng kaparusahan.

Paliwanag ng Talata:

Ang talatang ito ay naglalahad ng katotohanan na ang pananampalataya (Iman) ng mga tao ay hindi na makapagdudulot sa kanila ng anumang pakinabang sa sandaling makita na nila ang parusa ni Allah. Ito ay sapagkat ang kanilang paniniwala sa oras na iyon ay hindi boluntaryo o kusang-loob, kundi bunga ng matinding takot at pamimilit dahil sa nalalapit na kaparusahan. Ang ganitong uri ng pagsisisi o pagsampalataya ay hindi tinatanggap ni Allah, sapagkat ito ay ginawa lamang nang walang pagpipilian.

Ito ay isang itinakdang pamamaraan ni Allah (Sunnatullah) na Kanyang ipinatupad sa Kanyang mga alipin mula pa noong una — na ang pananampalataya o pagsisisi sa sandaling dumating na ang parusa ay hindi na tinatanggap. Walang sinuman sa mga naunang bansa ang nakinabang sa kanilang huling-minutong pagsampalataya nang kanilang masaksihan ang pagbaba ng kaparusahan.

Sa sandaling iyon, ang mga hindi sumampalataya (mga Kafir) ay lubos na nalugi — nawala sa kanila ang kanilang mga sarili at napariwara ang kanilang mga gawa. Sila ay dinala sa kapahamakan at pagkasira dahil sa kanilang pagtanggi sa Allah at sa Kanyang mga sugo, at dahil sa hindi nila pagbabalik-loob (Tawbah) bago pa man dumating ang parusa.

Mga Aral at Benepisyo:

1. Ang Kahalagahan ng Maagang Pagsisisi: Ang talatang ito ay nagtuturo sa atin na huwag ipagpaliban ang pagsisisi at pagsampalataya. Ang pagsisisi na ginagawa lamang kapag dumating na ang kamatayan o kaparusahan ay hindi tinatanggap. Dapat tayong magmadali sa pagbabalik-loob sa Allah habang tayo ay may pagkakataon pa.
2. Ang Katarungan ni Allah: Ang pamamaraan ni Allah ay makatarungan. Hindi Niya pinaparusahan ang mga tao nang hindi sila binigyan ng pagkakataong manampalataya at magsisi. Ngunit kapag dumating na ang Kanyang hatol, ito ay pinal at hindi na mababago.
3. Ang Pagiging Maawain ni Allah sa Kanyang mga Lingkod: Ang pagkaantala ng parusa ni Allah ay isang anyo ng Kanyang awa. Binibigyan Niya tayo ng mahabang panahon upang mag-isip, magbalik-loob, at gumawa ng mabubuting gawa. Hindi tayo dapat maging kampante o magpadala sa pandaraya ng sarili.
4. Ang Babala Laban sa Kayabangan at Pagmamatigas: Ang mga taong nagmamatigas sa kanilang kawalang-paniniwala at nagpapakasasa sa mga kalayawan sa mundo ay magsisisi sa huli, ngunit ang pagsisisi sa oras na iyon ay wala nang silbi. Dapat tayong matuto mula sa mga kwento ng mga naunang bansa.
5. Ang Pagpapahalaga sa Pananampalataya: Ang tunay na pananampalataya ay yaong malaya at kusang-loob, na may pagmamahal at paggalang sa Allah. Ang ganitong pananampalataya ang nagliligtas sa tao sa mundo at sa kabilang buhay. Kaya't dapat nating pangalagaan at palakasin ang ating Iman sa pamamagitan ng pagsunod sa mga utos ni Allah at pag-iwas sa Kanyang mga bawal.