Surja Fussilet — Ajet 14

Kuptimet e fjalëve:

• min bejni ejdihim ve min halfihim: nga të gjitha anët, para tyre dhe pas tyre, duke vazhduar njëri pas tjetrit.
• el-la ta'budu: që të mos adhuroni.
• kafirun: mohues, refuzues.

Tefsiri i ajetit:

Kjo ajet tregon për popujt e Adit dhe Themudit, të cilëve u erdhën të dërguarit njëri pas tjetrit, nga të gjitha anët, duke i thirrur ata vetëm te adhurimi i Allahut të Vetëm, pa i shoqëruar Atij asgjë. Por ata, me mendjemadhësi dhe kokëfortësi, u thanë të dërguarve të tyre: "Sikur Zoti ynë të kishte dashur që ne ta adhurojmë Atë vetëm, Ai do të na dërgonte engjëj nga qielli si të dërguar, e jo njerëz si ne. Prandaj, ne nuk besojmë në atë që ju jeni dërguar me të." Ata justifikuan mohimin e tyre me faktin se të dërguarit ishin njerëz të zakonshëm, duke mos pranuar se Allahu i zgjedh nga njerëzit ata që do për t'i përcjellë mesazhin e Tij.

Përfitimet nga ajeti:

1. Sunneti i Allahut në krijim është që të dërgojë të dërguar nga njerëzit, jo engjëj, sepse njerëzit mund të kuptojnë dhe të ndjekin shembullin e njeriut si ata.
2. Refuzimi i së vërtetës me justifikime të kota është shenjë e mendjemadhësisë dhe largimit nga udhëzimi i Allahut.
3. Thirrja për në monoteizëm (Tevhid) ka qenë mesazhi i të gjithë të dërguarve, që nga i pari deri te i fundit.
4. Allahu i jep njeriut lirinë e zgjedhjes, por e paralajmëron se çdo zgjedhje ka pasoja; ata që mohojnë me kokëfortësi do të përballen me dënimin e Tij.
5. Ky ajet na mëson të pranojmë të vërtetën kudo që ta gjejmë, pa u justifikuar me arsye të pabaza që na largojnë nga udhëzimi.