Сураи Фуссилат Оят 15 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Аммо қавми Од ба ноҳақ дар, рӯи замин гарданкашӣ карданд…

Фуссилат · 15/54

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Фуссилат

فَأَمَّا عَادٌ فَاسْتَكْبَرُوا فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَقَالُوا مَنْ أَشَدُّ مِنَّا قُوَّةً ۖ أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّ اللَّهَ الَّذِي خَلَقَهُمْ هُوَ أَشَدُّ مِنْهُمْ قُوَّةً ۖ وَكَانُوا بِآيَاتِنَا يَجْحَدُونَ ۝١٥

🔤 Transliteration

Fa ammaa `Aadun fastak baroo fil ardi bighairul haqqi wa qaaloo man ashaddu minnaa quwwatan awalam yaraw annal laahal lazee khalaqahum Huwa ashaddu minhum quwwatanw wa kaanoo bi Aayaatinaa yajhadoon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Аммо қавми Од ба ноҳақ дар, рӯи замин гарданкашӣ карданд ва гуфтанд: «Чӣ касе аз мо боқувват тар аст?» Оё намедиданд, ки Худое, ки онҳоро офаридааст, аз онҳо бо қувваттар аст, ки оёти Моро инкор мекарданд?

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

عَادٌ (Од): қавми Ҳуд (алайҳис-салом) буданд, ки дар замин қувват ва сахтӣ доштанд.
فَاسْتَكْبَرُوا (такаббур карданд): худро бузург ва бартар аз дигарон ҳисобиданд.
بِغَيْرِ الْحَقِّ (ба ноҳақ): бе ҳеҷ ҳаққе, зулму ситамкорӣ карданд.
مَنْ أَشَدُّ مِنَّا قُوَّةً (Кӣ аз мо қувватмандтар аст?): гуфтори ғурур ва худписандӣ.
يَجْحَدُونَ (инкор мекарданд): оятҳои Аллоҳро рад мекарданд ва ба онҳо бовар намекарданд.

Тафсири оят:

Пас, қавми Од — қавми Ҳуд (алайҳис-салом) — дар замин такаббур ва худписандӣ карданд, бе он ки ҳаққе дошта бошанд. Онҳо мардумро зулм мекарданд ва худро бартар аз дигарон меҳисобиданд. Дар ғурури худ мегуфтанд: «Кӣ аз мо қувватмандтар аст?» Онҳо ба қуввату тавоноии худ мағрур шуда буданд ва гумон мекарданд, ки касе наметавонад бар онҳо ғолиб ояд. Аммо Аллоҳи Таъоло ба онҳо ҷавоб дод: оё онҳо намебинанд ва намедонанд, ки Аллоҳе, ки онҳоро офаридааст ва ин қувватро ба онҳо ато кардааст, аз онҳо қувватмандтар ва тавонотар аст? Ҳамоно Аллоҳ бар ҳар чиз қодир аст ва аз ҳама бузургтар аст. Онҳо бо оятҳо ва нишонаҳои равшани Аллоҳ, ки Ҳуд (алайҳис-салом) оварда буд, инкор мекарданд ва онҳоро рад менамуданд, дар ҳоле ки медӣнистанд, ки онҳо ҳаққанд.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят моро огоҳ мекунад, ки такаббур ва худписандӣ сабаби ҳалокат ва азоби Аллоҳ мегардад.
Қувват ва тавоноӣ, ки инсон дорад, аз ҷониби Аллоҳ аст; бинобар ин набояд ба он мағрур шавад.
Инсон бояд ҳамеша дар ёд дошта бошад, ки Аллоҳ аз ҳама қувватмандтар ва тавонотар аст ва ҳеҷ кас наметавонад аз қазову қадари Ӯ бигрезад.
Ин оят моро ба тавозуъ, шукргузорӣ ва итоат ба Аллоҳ даъват мекунад.
Инкор кардани оятҳои Аллоҳ ва рад кардани паёмҳои паёмбарон оқибати бад дорад, чунон ки қавми Од ба ҳалокат расиданд.
Ин оят ба мо меомӯзад, ки ҳақро бипазирем ва аз зулму ситамкорӣ дурӣ кунем, то ба саодати дунёву охират расим.

📜 Оят 13-17 — Сураи Фуссилат

13فَإِنْ أَعْرَضُوا فَقُلْ أَنذَرْتُكُمْ صَاعِقَةً مِّثْلَ صَاعِقَةِ عَادٍ وَثَمُودَ

Пас агар рӯй гардонанд, бигӯ: «Шуморо аз раъду барқе ҳамонанди раъду барқе, ки бар Оду Самуд фуруд омад, метарсонам.

14إِذْ جَاءَتْهُمُ الرُّسُلُ مِن بَيْنِ أَيْدِيهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ ۖ قَالُوا لَوْ شَاءَ رَبُّنَا لَأَنزَلَ مَلَائِكَةً فَإِنَّا بِمَا أُرْسِلْتُم بِهِ كَافِرُونَ

Он гоҳ ки расулони пеш ва баъди онҳо навдашон омаданд ва гуфтанд, ки ғайри Худои якторо мапарастед, гуфтанд: «Агар Парвардигори мо мехост, фариштагонро аз осмон мефаровард. Мо ба он чӣ шумо бо он фиристода шудаед, имон намеоварем».

15فَأَمَّا عَادٌ فَاسْتَكْبَرُوا فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَقَالُوا مَنْ أَشَدُّ مِنَّا قُوَّةً ۖ أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّ اللَّهَ الَّذِي خَلَقَهُمْ هُوَ أَشَدُّ مِنْهُمْ قُوَّةً ۖ وَكَانُوا بِآيَاتِنَا يَجْحَدُونَ

16فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيحًا صَرْصَرًا فِي أَيَّامٍ نَّحِسَاتٍ لِّنُذِيقَهُمْ عَذَابَ الْخِزْيِ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۖ وَلَعَذَابُ الْآخِرَةِ أَخْزَىٰ ۖ وَهُمْ لَا يُنصَرُونَ

Мо низ боде сахту ғуррон дар рӯзҳое шум бар сарашон фиристодем, то дар дунё азоби хориро ба онҳо бичашонем. Ва азоби охират хоркунандатар аст ва касе ба ёриашон барнахезад!

17وَأَمَّا ثَمُودُ فَهَدَيْنَاهُمْ فَاسْتَحَبُّوا الْعَمَىٰ عَلَى الْهُدَىٰ فَأَخَذَتْهُمْ صَاعِقَةُ الْعَذَابِ الْهُونِ بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ

Аммо қавми Самуд, ҳидояташон кардем. Ва онҳо куриро аз ҳидоят бештар дӯст медоштанд, то он ки ба хотири амалҳое, ки мекарданд, соъиқаи азоби хоркунанда онҳоро фурӯ гирифт.

← Оят 14 📖 Фуссилат Оят 16 →

ФуссилатФеҳристи Қуръон

54Оят

MeccanRevelation

15Оят

Тарҷума — Фуссилат 15

Сураи Фуссилат Оят 15 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Аммо қавми Од ба ноҳақ дар, рӯи замин гарданкашӣ карданд…

Сураи Оят 15/54 — Сураи Фуссилат فصلت (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Фуссилат Гӯш кун, Сураи Фуссилат Тарҷума, Сураи Фуссилат mp3, Сураи Фуссилат pdf. Оят 13–17. Ба Тоҷикӣ: Русский.