Surja Fussilet — Ajet 24

Kuptimet e fjalëve:

• يَصْبِرُوا: të durojnë (në vuajtje).
• مَثْوًى: vendqëndrim, strehë.
• يَسْتَعْتِبُوا: kërkojnë falje dhe kthim të kënaqësisë (të Zotit), pra kërkojnë që t’u hiqet dënimi dhe t’u kthehet nderi.
• الْمُعْتَبِينَ: ata që u pranohet kërkesa dhe u jepet kënaqësia.

Tefsiri i Ajetit:

Nëse këta jobesimtarë, të cilët dëshmojnë kundër tyre dëgjimi, shikimi dhe lëkura e tyre, durojnë në vuajtjet e zjarrit, atëherë zjarri është vendbanimi i tyre i përhershëm dhe streha e tyre e vetme. E nëse kërkojnë falje dhe lypin kthimin e kënaqësisë së Zotit, duke shpresuar që t’u lehtësohet dënimi ose t’u jepet mundësia të kthehen në dynja për të bërë vepra të mira, ata nuk do të pranohen në atë kërkesë, as nuk do t’u jepet përgjigje. Ata nuk do të arrijnë kurrë kënaqësinë e Zotit, as nuk do të hyjnë në Xhennet, sepse kjo është e pamundur pasi të jetë vendosur dënimi dhe të ketë kaluar koha e punës së mirë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ky ajet na bën të ditur se vuajtjet e Xhehennemit janë të përhershme dhe nuk ka rrugëdalje prej tyre, prandaj duhet të jemi të kujdesshëm në veprat tona në këtë jetë.
2. Na mëson se pendimi dhe kërkimi i faljes ka një kohë të caktuar – në dynja – dhe pas vdekjes nuk pranohet asnjë pendim, ndaj duhet ta shfrytëzojmë jetën para se të vijë momenti kur nuk do të ketë dobi as pendimi as kërkesa.
3. Ajeti na bën të ditur se drejtësia e Zotit është e përsosur; Ai nuk dënon askënd pa dëshmi, madje edhe organet e trupit të njeriut dëshmojnë kundër tij nëse ka bërë keq.
4. Na nxit që t’i përdorim mirë dhuntitë që na ka dhënë Zoti – si dëgjimin, shikimin dhe gjymtyrët – sepse ato do të dëshmojnë për ne ose kundër nesh në Ditën e Gjykimit.
5. Ajeti na bën të ditur se mëshira e Zotit është e madhe në këtë botë, por pasi të vijë Dita e Llogarisë, çdo gjë do të vendoset me drejtësi të plotë dhe nuk do të ketë ndryshim në vendimin e Tij.