Surah Fussilat — Talata 48

Sinuman ang gumawa ng kabutihan, ito ay para sa kapakinabangan ng kanyang sariling kaluluwa; sinumang gumawa ng kabuktutan, ito ay laban sa kanyang sariling kaluluwa. Ang inyong Panginoon ay hindi kailanman naging di-makatarungan (kahit na katiting) sa Kanyang mga lingkod

Ipinagkakatiwala (lamang) sa Kanya (ng mga marurunongnatao) angkaalamansaoras(ng Paghuhukom). walang anumang bunga ng kahoy ang lumabas sa kanyang hibla (balot), gayundin ay walang babae ang nabuntis (sa kanyang sinapupunan), gayundin ay walang nagsilang (ng bata) o nagsibol (ng mura, buko o bubot), na hindi batid ng Kanyang karunungan. At sa Araw na Siya ay tatawag sa kanila(namgapaganoatmapagsambasamgadiyus-diyosan) na (nagsasabi): “Nasaan (ang sinasabi) ninyo na Aking mga katambal?” Sila ay magsasabi: “Ipinaaalam namin sa Inyo na walang sinuman sa amin ang makakapagbigay saksi (na sila ay Inyong mga katambal)!”

Ang tao (na walang pananalig) ay hindi nahahapo sa paghingi ng mabuting bagay (mula kay Allah), datapuwa’t kung ang kasawian ay dumatal sa kanya, ganap siyang nawawalan ng pag-asa at nagiging talunan sa kawalan ng pag-asa

At kung ipalasap Namin sa kanya ang ilang habag mula sa Amin, pagkaraan na ang ilang kahirapan (paghihikahos o karamdaman, atbp.) ay dumatal sa kanya, katiyakan na kanyang sasabihin: “Ito ay dahilan sa aking (kagalingan); hindi ko iniisip na ang oras (Araw ng Paghuhukom) ay mangyayari, datapuwa’t kung ako man ay ibabalik sa aking Panginoon, katotohanang sasaakin ang pinakamainam (kayamanan, atbp.) sa Kanyang paningin!” Datapuwa’t Aming ipamamalas sa mga hindi sumasampalataya ang katotohanan ng lahat nilang ginawa, at Aming igagawad sa kanila ang lasa ng matinding kaparusahan