Surat Fussilat — Ayat 5

1) Tegesing tembung-tembung ing ayat:

• أَكِنَّةٍ (akinnah): tutup utawa pangaling-aling kang nutupi barang, asalé saka tembung "kinn" kang ateges tutup.
• وَقْرٌ (waqr): abot utawa budheg ing kuping, yaiku ora bisa krungu.
• حِجَابٌ (hijab): pangaling-aling utawa pambatas kang misahaké antarané wong siji lan liyané.
• فَاعْمَلْ (fa'mal): mula padha makaryaa / tumindaka.
• عَامِلُونَ (amilun): padha tumindak / padha makarya.

2) Tegesing ayat:

Wong-wong kafir kang padha mlengos saka dakwahé Nabi Muhammad ﷺ padha ngomong: "Ati-ati kita iki wis katutupan dening tutup kang ngalang-alangi, mula ora bisa mangertèni apa kang kokajak marang kita. Kuping-kuping kita uga budheg, ora bisa krungu swaramu. Lan ing antarané kita lan kowé ana pangaling-aling kang misahaké, mula ora ana barang sethithik waé saka omonganmu kang bisa tekan marang kita. Mula kowé padha makaryaa miturut agamamu dhéwé, lan kita uga padha makarya miturut agama kita dhéwé. Kita ora bakal ngetutaké kowé."

Wong-wong mau ngomong mangkono kuwi ora liya kajaba mung arep nggawé putus asa Nabi Muhammad ﷺ, supaya dhewèké ora ngarep-arep manèh yèn wong-wong mau bakal gelem nampa agama Islam. Omongan kuwi sejatiné mung minangka kiasan waé, dudu ateges atiné pancèn katutupan barang nyata utawa kupingé pancèn budheg tenan. Dadi, tegesé: atiné wis ora gelem mikir lan ora gelem mangertèni, kupingé wis ora gelem ngrungokaké, lan ana pambatas kang misahaké awaké dhéwé karo kowé, yaiku béda agama lan béda dalan. Mula kowé padha tumindaka miturut dalanmu, lan kita uga padha tumindak miturut dalan kita dhéwé.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk saka ayat iki:

• Ayat iki mulangaké marang kita yèn wong kang wis kebacut nampik kebeneran kuwi bisa dadi wuta lan budheg marang pituduh, sanajan pituduh kuwi wis cetha banget. Mula kita kudu tansah mbukak ati lan kuping kanggo nampa kebeneran.
• Kita ora kena gampang putus asa nalika ngajak wong marang kabecikan, sanajan wong mau nampik kanthi cara kang kasar utawa nyepelekaké. Nabi Muhammad ﷺ tetep sabar lan tetep dakwah, ora pedhot pangarep-arepé.
• Ayat iki uga nuduhaké yèn saben wong duwé pilihan dhéwé-dhéwé. Sing penting kita wis nyampekaké kebeneran kanthi cara kang apik, lan urusan atiné wong liya kuwi dadi urusané Allah.
• Kanggo wong kang gelem mikir, ayat iki dadi pangéling yèn ati kang katutup lan kuping kang budheg marang al-Qur'an kuwi kalebu kapitunan gedhé. Mula ayo padha mbukak ati, ngrungokaké al-Qur'an kanthi tenang, lan ngupaya mangertèni isiné, supaya ora kalebu golongan kang mlengos saka pituduhé Allah.
• Al-Qur'an kuwi pituduh kang paling cetha lan paling becik kanggo manungsa. Sapa waé kang gelem ngrungokaké lan mikir kanthi jujur, mesthi bakal nemu kabeneran lan katentreman ing uripé.