سورت فصلت — آیت 50

د معنا کلمات:

• أَذَقْنَاهُ رَحْمَةً: مونږ هغه ته له خپلې خوا څخه نعمت او آرامي ورکړو.
• ضَرَّاءَ: سختي، تکلیف، بې روزۍ یا ناروغي.
• لَيَقُولَنَّ: خامخا به وايي (د خپل بد خوی او ناشکري له امله).
• الْحُسْنَىٰ: ښایسته بدله، دلته جنت او ښه انجام مراد دی.
• عَذَابٍ غَلِيظٍ: ډېر سخت او دروند عذاب.

تفسیر:

کله چې مونږ انسان ته له سختۍ او تکلیف وروسته خپل رحمت، روغتیا او فراخي ورکړو، نو هغه د شکر پر ځای سرکشي کوي او وايي: "دا زما حق و، دا ما ته زما د استحقاق له مخې رسېدلی دی." هغه دا نه مني چې دا د الله تعالی له فضله ده، بلکې خپل ځان ته يې منسوبوي. تر دې هم بدتر دا چې د قیامت په راتګ شک کوي او وايي: "زه فکر نه کوم چې قیامت به راشي." او که فرضاً يې ومني چې قیامت راتلونکی دی، نو بيا هم په غرور وايي: "که زه خپل رب ته ستون شوم، نو زما لپاره به هماغه ښه حال وي لکه په دنیا کې چې ما ته ښه ورکړل شوي وو." دا د هغه له استهزا او کفر څخه ده چې د آخرت په نعمتونو هم د دنیا په څېر خپل حق ګڼي.

خو الله تعالی د داسې کافرانو سره سخت معامله کوي او فرمايي: مونږ به خامخا هغو کسانو ته چې کفر يې کړی، د هغو ټولو بدو عملونو خبر ورکړو چې دوی يې کړي دي، او خامخا به مونږ دوی ته له هغه سخت او دروند عذاب څخه څکونه ورکړو چې د دوی د سرکشۍ او ناشکرۍ سزا وي.

ای مسلمان وروره! دا آیت مونږ ته دا درس راکوي چې په نعمتونو کې بايد شکرګزار واوسو او پوه شو چې هر څه د الله تعالی له فضله دي، نه زموږ د استحقاق له مخې. څوک چې په دنیا کې له نعمتونو وروسته الله هېروي او د آخرت په اړه شک کوي، هغه به په قیامت کې له سخت عذاب سره مخ شي. نو راځئ چې د الله د رحمت شکر ادا کړو، له ګناهونو ځان وساتو او د هغه د عذاب څخه ووېرېږو، ځکه چې الله تعالی ډېر بخښونکی او رحم کوونکی دی، خو د کافرانو او سرکشو لپاره يې عذاب ډېر سخت دی.