فصلت سۈرىسى — ئايەت 50

1. مەنىسى چۈشەندۈرۈشكە تېگىشلىك سۆزلەر:

• أَذَقْنَاهُ: بىز ئۇنىڭغا تېتىتتۇق، يەنى بەردۇق.
• ضَرَّاءَ: زىيان، كېسەللىك، قىيىنچىلىق ۋە بېشىغا كەلگەن ئېغىر ئەھۋال.
• مَسَّتْهُ: ئۇنىڭغا يەتتى، ئۇنىڭغا تەگدى.
• لَيَقُولَنَّ: ئەلۋەتتە ئۇ ئېيتىدۇ.
• هَذَا لِي: بۇ ماڭا تېگىشلىك، مەن بۇنىڭغا لايىق، دېگەن مەنىدە.
• السَّاعَةَ قَائِمَةً: قىيامەت بولىدۇ، قىيامەت قايىم بولىدۇ.
• الْحُسْنَى: ئەڭ ياخشى نەرسە، يەنى جەننەت ۋە ياخشىلىق.
• فَلَنُنَبِّئَنَّ: ئەلۋەتتە ئۇلارغا خەۋەر بېرىمىز، ئېيتىپ قويىمىز.
• عَذَابٍ غَلِيظٍ: قاتتىق، ئېغىر ئازاب.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئاللاھ تائالا بۇ ئايەتتە ئىنساننىڭ بىر قىسمىنىڭ خاراكتېرىنى بايان قىلىدۇ. ئەگەر بىز ئۇنىڭغا بىرەر قىيىنچىلىق، كېسەللىك ياكى يوقسۇللۇق يەتكەندىن كېيىن ئۆزىمىزدىن بىر رەھمەت، يەنى ساغلاملىق، بايلىق ۋە كەڭچىلىك بەرسەك، ئۇ شۈكرى قىلمايدۇ، بەلكى تەكەببۇرلۇق قىلىپ: «بۇ ماڭا تېگىشلىك، مەن بۇنىڭغا لايىق» دەيدۇ. ئۇ بۇ نېمەتنى ئۆزىنىڭ ئەمەلى ۋە ئەقلى بىلەن تاپقان دەپ ئويلايدۇ، ئاللاھنىڭ ئاتا قىلغانلىقىنى ئېتىراپ قىلمايدۇ.

ئاندىن ئۇ قىيامەتنىڭ بولىدىغانلىقىنىمۇ ئىنكار قىلىپ: «قىيامەت بولىدۇ دەپ ئويلىمايمەن» دەيدۇ. ئەگەر قىيامەت بولىدىغان بولسا ۋە ئاللاھنىڭ ھۇزۇرىغا قايتۇرۇلسا، ئۇ يەردىمۇ ئۆزىگە جەننەت ۋە ياخشىلىق بېرىلىدىغانلىقىنى دەۋا قىلىدۇ. بۇ ئۇنىڭ ئاللاھقا ۋە ئاخىرەت كۈنىگە بولغان ئىشەنچسىزلىكىنى ۋە تەكەببۇرلۇقىنى كۆرسىتىدۇ.

ئاللاھ تائالا ئاخىرىدا: «كاپىر بولغانلارغا قىلغان ئەمەللىرىنى ئەلۋەتتە خەۋەر بېرىمىز ۋە ئۇلارغا قاتتىق ئازابنى تېتىتىمىز» دەيدۇ. بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، نېمەتكە شۈكرى قىلىش، قىيامەتكە ئىشىنىش ۋە ئەمەللىرىمىزنى ياخشى قىلىش لازىم. ئاللاھنىڭ رەھمىتى ۋە ئازابى ھەقىقەتتۇر. ئىمان ئېيتقان كىشى ھەر قانداق ئەھۋالدا ئاللاھقا شۈكرى قىلىدۇ ۋە ئاخىرەت كۈنىگە ئىشىنىدۇ.